De armen wijzen naar de lucht
De armen wijzen naar de lucht
Aan de grens staat een lange stoet van vreemden
Men noemt ze met een prachtig woord: ontheemden
Bang, bange mensen op de vlucht
En de lucht, dat is een rode gloed
Dat komt door de mortieren, de granaten
De huizen plat, er zijn alleen nog straten
En de aarde is vermengd met bloed
Waar zijn de huizen en de scholen
Daar waar men geschiedenis doceerde
Maar waar niemand iets van leerde
De ziektes sluipen stil door 't riool
De armen wijzen naar de lucht
In de krant zie je de wereld branden
En hij begint meteen te fikken in je handen
Maar toveren met een diepe zucht
Een foto van een stervend kind
Het huilt ons toe over zes kolommen
En wij monpelen een routineus verdomme
En die vloek wordt meegenomen door de wind
Maar wie weet wat we moeten doen
Moeten we praten, moeten we vechten
Wat is het minst slechte
En hoe vaak stuur je poen
De armen wijzen naar de lucht
Ach kijk, daar zijn ze met hun knuppels, hakenkruizen
Ze staan dreigend voor de opvanghuizen
En jagen bange mensen verder op de vlucht
Maar onze scholen zijn toch nooit platgebrand
Wij konden alles in onze koppen stampen
Foto's van joden en van kampen
Er was hier toch ooit iets aan de hand
Maar domheid gaat niet lang naar school
Wat zit er in die kaalgeschoren koppen
En wie weet hoe je ze moet stoppen
Wordt Hitler toch weer een idool
Er zijn miljoenen mensen op de vlucht
En valt de domheid nog te keren
Mijn kleinzoon zal het uit de boekjes leren
En wij staan met de armen in de lucht
Os pobres apontam para o céu
Os pobres apontam para o céu
Na fronteira, uma longa fila de estranhos
Chamam-nos com uma palavra bonita: deslocados
Pessoas com medo, com muito medo, fugindo
E o céu, isso é um brilho vermelho
Vindo dos morteiros, das granadas
As casas destruídas, só restam ruas
E a terra misturada com sangue
Onde estão as casas e as escolas
Onde se ensinava história
Mas onde ninguém aprendeu nada
As doenças se arrastam silenciosas pelo esgoto
Os pobres apontam para o céu
No jornal, você vê o mundo pegando fogo
E ele começa a queimar nas suas mãos
Mas fazer mágica com um profundo suspiro
Uma foto de uma criança morrendo
Ela nos grita em seis colunas
E nós murmuramos um "caramba" rotineiro
E essa maldição é levada pelo vento
Mas quem sabe o que devemos fazer
Devemos conversar, devemos lutar
Qual é o menos pior
E quantas vezes você manda grana
Os pobres apontam para o céu
Ah, olha, lá estão eles com seus porretes, suásticas
Eles estão ameaçando as casas de acolhimento
E perseguindo pessoas com medo, forçando-as a fugir
Mas nossas escolas nunca foram queimadas
Nós podíamos enfiar tudo na cabeça
Fotos de judeus e de campos
Aqui já houve algo acontecendo
Mas a ignorância não fica muito tempo na escola
O que há nessas cabeças raspadas
E quem sabe como pará-los
Hitler pode se tornar um ídolo de novo
Há milhões de pessoas fugindo
E a ignorância ainda pode ser revertida
Meu neto vai aprender isso nos livros
E nós estamos com os braços para o céu