Luotijuna
suurvaltio reiitt lippusi sarvillaan,
kerskuu valloituksillaan ja arvillaan
hnelle on ensimmisess luokassa hkki,
jossa nukkuu pns alla synnin musta skki.
hn on kuten juopot ovat yleenskin, joskaan
jorinansa ei ota loppuakseen koskaan.
Ruotsi ja Ruanda lyvt nn pois silt,
jonka korttipeli ei tunnu rehdilt pelilt:
"silm silmst, hammas hampaasta, niin se on!!"
- pian kokok vaunullinen, sokea ja hampaaton,
imee pilleill velli kasvoillaan hpen puna:
on miehet hiljaisia, vaan neks luotijuna.
yt piv, vsymtt, kuin riivattuna
kulkee luotijuna.
silmnkantamattomiin vain radan jlkeen rataa,
saadetta toivoville luotikuuroja sataa,
kun voipuneille viime voiteluja annetaan,
jo pikkuvaltioita jostain esiin kannetaan:
ne hierovat silmin elmns aamuna,
ja vuosituhansiin vajoaa luotijuna.
yt piv, vsymtt, kuin riivattuna:
luotijuna.
Trem Bala
grande potência, rei, sua bandeira nas garras,
se gaba das suas conquistas e das suas armas.
Ele está na primeira classe, em Helsinque,
dormindo sob a sombra do pecado, a escuridão.
Ele é como os bêbados geralmente são, embora
sua ladainha nunca pare de ser repetida.
Suécia e Ruanda, tirando a sorte, não dá pra ver,
num jogo de cartas que não parece ser justo:
"olho por olho, dente por dente, assim é!!" -
logo uma carruagem cheia, cega e sem dentes,
suga a sopa com canudos em seu rosto vermelho:
homens silenciosos, mas lá vem o trem bala.
Hoje, sem descanso, como possuído,
circula o trem bala.
Infinito, apenas trilho após trilho,
chuvas de balas caem para quem espera,
quando os cansados recebem a última unção,
pequenos países são trazidos à tona:
eles esfregam os olhos na manhã de suas vidas,
e por milênios o trem bala afunda.
Hoje, sem descanso, como possuído:
trem bala.