Mikään ei voi mennä vikaan
Mitähän mekin tarvittiin, mikä oli arvokasta?
Nyt kun taivas niskaamme tippui, sen saattaa kunnolla käsittää vasta
Talonmies oli järkimies: pisti pillit pussiin ja pakeni
Minä kanssasi jäin katsomaan, kuinka aamu sydänyöksi sakeni
Löi tuuli kaupungit lakoon, asuu kato viljamailla
Nyt ollaan aivan jokainen tasa-arvoisesti kaikkea vailla, joutomailla
Puilla paljailla
refrain:
Koko kansa kansanlaulun laulaa, vaikkei löydy nuottikaan
Sinä hymyilet, ja mikään ei voi mennä vikaan
Koko kansa kansanlaulun laulaa, se lataamoissa lauletaan
Sinä hymyilet, ja mikään ei voi mennä vikaan
Nälkäinen kansa kiljukauloin pimeässä kiinni käy viimeiseen suomalaiseen sikaan
Sika jättää hyvästit murheiset, mutta jos sinä elämää jätä et, niin mikään ei voi mennä vikaan nyt
Mikään ei voi mennä vikaan, mikään ei voi mennä vikaan, mikään ei voi mennä vikaan
Voit saaliin suunnan haistaa vain haistamalla etelän
Siis kalaverkon painoksi minä uhraan viimeisenkin kännykän
Tuon järvivettä janoosi, kunhan jäähän railo taotaan
Laita osakepaperit palamaan, niin saamme tulta tähän viimeiseen arvokkaaseen Työmies-tupakkaan
refrain
Laitan nuotion pihaan lataamon: vielä kaksi kalaa ruoaksi on, ja yökin viimein hiljentynyt
Ei, mikään ei voi mennä vikaan nyt!
Mikään ei voi mennä vikaan, mikään ei voi mennä vikaan, mikään ei voi mennä vikaan
Mikään ei voi mennä vikaan, mikään ei voi mennä vikaan, mikään ei voi mennä vikaan
Mikään ei voi mennä vikaan, mikään ei voi, mikään ei voi mennä vikaan
Nada Pode Dar Errado
O que a gente precisava, o que era valioso?
Agora que o céu desabou sobre nós, só dá pra entender direito depois
O zelador era um cara sensato: guardou suas coisas e fugiu
Eu fiquei com você, vendo a manhã se transformar em madrugada
O vento derrubou as cidades, a devastação mora nas terras
Agora estamos todos igualmente sem nada, em terras abandonadas
Em árvores peladas
refrão:
Todo o povo canta a canção do povo, mesmo sem partitura
Você sorri, e nada pode dar errado
Todo o povo canta a canção do povo, isso é cantado nas estações
Você sorri, e nada pode dar errado
O povo faminto grita no escuro, pegando o último porco finlandês
O porco se despede triste, mas se você não deixar a vida, nada pode dar errado agora
Nada pode dar errado, nada pode dar errado, nada pode dar errado
Você só consegue sentir a direção da presa cheirando o sul
Então, para o peso da rede de pesca, eu sacrifico meu último celular
Trago água do lago pra sua sede, desde que a gente consiga abrir uma fenda no gelo
Queime os papéis da ação, assim teremos fogo nesse último e valioso cigarro do trabalhador
refrão
Coloco uma fogueira no pátio da estação: ainda temos dois peixes pra comer, e a noite finalmente se aquietou
Não, nada pode dar errado agora!
Nada pode dar errado, nada pode dar errado, nada pode dar errado
Nada pode dar errado, nada pode dar errado, nada pode dar errado
Nada pode dar errado, nada pode, nada pode dar errado