Passiivista vastarintaa
Missä se on se säteily, kun ei sitä missään haista?
Ei sitä pellon pientareella tai metsän reunassa näy...
On vain sakenevaa säätä ja koiralla kolme päätä
Ja tyhjät kaupat, kirkot, joissa ei kukaan käy.
Äijät saapuu Moskovasta
Voimakkuuksia mittaamaan,
Ne kulkee maskit kasvoillaan.
Huutaa kaukaa: "miten voit?"
No, minä kyllä sopeudun
Ja joka yö kuulen, kun...
refrain:
Gagarin ja Laika ja lentävä lautanen
Liitelee yllä saastuneen maan, laulaen:
"Vaikka tylsä on keihään kärki, ja säteilee ihon pinta,
Ei turhaa ole passiivinen vastarinta!
Pidä pääsi, poika. Älä lähde, jos tahdo et.
Ja kurjuuden jälkeen saat maat taivaiset."
Minä mittaan sen säteilynne perheeni pakona Suomeen,
Ja rakkaan kotijärven silmättöminä kaloina.
Kun se reaktori räjähti, niin kaikki muut täältä lähti.
Mutta minähän lähden kotoani vain kilon paloina.
Vielä viime kuussa oli sudella hampaat suussa.
Nyt se ei syö, ja kaljuineen se on Gorbatshoviin tullut.
Posteljooni uskaltautuu tänne joka joulu.
Tuo postikortin vaimolta. Se sanoo: "olet hullu".
Kuka viisas tiedemies
Laski kaiken laskimellaan,
Ja kuinka se niin vähän ties'?
Yhtä kaikki, tyydyn tähän.
No, minä kyllä sopeudun,
Ja joka yö kuulen, kun
refrain
Resistência Passiva
Onde está a radiação, quando não se sente em lugar nenhum?
Não aparece na beira do campo ou na borda da floresta...
Só há um tempo cada vez mais pesado e um cachorro com três cabeças
E lojas vazias, igrejas onde ninguém vai.
Os caras chegam de Moscovo
Pra medir as forças,
Eles andam com máscaras no rosto.
Gritam de longe: "como você está?"
Bom, eu me adapto
E toda noite eu ouço, quando...
refrão:
Gagarin e Laika e um disco voador
Flutuam sobre a terra poluída, cantando:
"Embora a ponta da lança seja sem graça, e a pele irradie,
Não é em vão a resistência passiva!
Mantenha a cabeça, garoto. Não vá, se não quiser.
E depois da miséria, você terá terras celestiais."
Eu meço essa radiação pela fuga da minha família para a Finlândia,
E os peixes invisíveis do meu querido lago natal.
Quando o reator explodiu, todos aqui foram embora.
Mas eu só saio de casa em pedaços de um quilo.
Ainda no mês passado, o lobo tinha dentes na boca.
Agora ele não come, e com sua careca, se tornou um Gorbatchev.
O carteiro se atreve a vir aqui todo Natal.
Traz um cartão da esposa. Diz: "você está louco".
Quem é o sábio cientista
Que calculou tudo com sua calculadora,
E como ele sabia tão pouco?
De qualquer forma, eu me contento com isso.
Bom, eu me adapto,
E toda noite eu ouço, quando
refrão