395px

Patos Pesados

Yup

Rankat ankat

Ne rankat ankat rakentaa nuo bunkkerinsa betonista, ja irvistäen paloviinaa juo kun askarrellaan tappolista
"On nynny ämmä pullasorsa joka muutosmusiikkia soittaa! On paperia sen Opel Corsa kun panssarivaunuin tiet tasoittaa"
On vihollinen vieras lapsikin, ja se maa joka jää rajan taa
Jos koputetaan oveen bunkkerin, on tunnuslause: "Koskaan et muuttua saa"
Koskaan et muuttua saa
Ja moni tulee vielä kaatumaan ja katumaan että edes sattui syntymään, kun rankkojen ankkojen opetusryhmä tulee teille tahtia näyttämään
Niin aseita sormeilee räpylät hikiset: kuolet, jollet näkemyksiään jaa
Vaan sinäkin, rankka ankka, vielä vikiset kun bunkkerissa jokin rasahtaa
Niin ankkajoukko hätkähtää, vain höyheniä ilmaan jää leijumaan
Näin voimain alttarille joskus joutuu uhraamaan
Kun tulitus viimein taukoaa, kaatuneille tehdään kunniaa ja suurin älypää muita ankkoja muistuttaa:

Kvaak, kvaak, kvaak
Sanokaa niille, että minä olen mies!
(3x)

refrain:
Kvaak, kvaak, kvaak, kvaak
Minä olen mies!
(4x)

Mies!

Vihdoin viimein odotettu päivä koitti
Johtaja-ankka lähtökäskyn konekiväärillä soitti
Suittiin höyheniin mutaa ja rapaa ja jokainen oli vastuusta vapaa, tietäen työn oikeutuksen
Vaan vihan innossa kontrolli petti, liian varhain irti pääsi tulivoima
Taisi irti päästä koko helvetti - kun oli joka ankka pian toisen likvidoima
Vain yksi enää tantereella raahautui viime voimillaan
Se räjäytti rei'än vihollismuuriin ja jäi näkyä katsomaan
Se kyräillen tiiraili kolostaan kun kansa rannalla nauroi ja ui
Ja moni näytti nauttivan olostaan!
Rankka ankka rantaleijonille nyrkkiä pui
Se silmänsä loi ylös taivaaseen ja lausui viimeiseksi lauseekseen:

refrain (8x)

Mies!
(3x)

Patos Pesados

Os patos pesados constroem seus bunkers de concreto, e com um sorriso torto bebem cachaça enquanto fazem a lista de mortes
"É uma velha idiota que toca música de mudança! É papel o seu Opel Corsa quando as estradas são niveladas com tanques"
É um inimigo estranho até mesmo uma criança, e a terra que fica do outro lado da fronteira
Se baterem na porta do bunker, a senha é: "Nunca você pode mudar"
Nunca você pode mudar
E muitos ainda vão cair e se arrepender de ter nascido, quando o grupo de patos pesados vier mostrar o ritmo pra vocês
Assim, as patas suadas manuseiam as armas: você morre se não compartilhar suas opiniões
Mas você também, pato pesado, ainda vai reclamar quando algo estourar no bunker
Assim, o grupo de patos se assusta, apenas penas ficam flutuando no ar
Assim, às vezes é preciso sacrificar no altar da força
Quando o tiroteio finalmente para, prestam homenagem aos caídos e o maior gênio lembra os outros patos:

Quá, quá, quá
Diga a eles que eu sou homem!
(3x)

refrão:
Quá, quá, quá, quá
Eu sou homem!
(4x)

Homem!

Finalmente, o dia tão esperado chegou
O pato líder deu o sinal com uma metralhadora
Cobriram as penas de lama e barro e cada um estava livre de responsabilidades, sabendo da legitimidade do trabalho
Mas na fúria da raiva, o controle falhou, a força de fogo se soltou cedo demais
Parece que todo o inferno se soltou - quando cada pato logo foi liquidado pelo outro
Só um ainda se arrastava no campo com suas últimas forças
Ele explodiu um buraco na muralha inimiga e ficou olhando
Ele espiava desconfiado de seu esconderijo enquanto o povo na praia ria e nadava
E muitos pareciam estar se divertindo!
O pato pesado mostrava o punho para os leões da praia
Ele olhou para o céu e disse sua última frase:

refrão (8x)

Homem!
(3x)

Composição: