Tyttö jota rakastan
Tyttö jota rakastan on töissä tuossa tehtaassa,
Josta joka aamu poistuu lihajalostamon rekka...
Minä vaihdan lakanaa. Huomaan: Ne ovat liikkeellä taas,
Öitten hämärissä hiipii sarvipää Veli-Pekka. Ja tyttö,
Sinun isällä on auton takakontti täynnä ihmistukkaa!
Entäpä äitisi? Hän ompeluseuransa eliminoi,
Keritsi ja mylvi: Rin-Tin-Tinkö hiusten
Siemenet patjoihin kylvi?
Ja siellä tehtaassa, paksun rautaoven takana
Naurua kamalaa kihertää niin mielenköyhä
Hovimestari kuin paha perhe, kun pihalla
Puolitankoon tippuu lippu. Ja... Taivaalla
Kakkulapioineen kaikkineen zeppeliini
Hotkaisee leipurin! Maiskutuksen kuuli
Vain pölysokeria kuljettava
Hiljainen tuuli...
Tyttö, minä arvaan kyllä, kuinka
Kaapistooni kulkeutuivat kaikki ne kolme kiloa
Ruotsalaisia tulitikkuja, ja senkin,
Kuinka kauppiaalta saatiin pää irti ruumiista!
Ja mitä ne minusta haluaa?
Kuka niitä hiuksia piilottaa patjoihini,
Pesusieniin, vaatteisiin ja sängyn taa?
Sen tehtaan yövartija sai säteilyä, ja
Vaimonsa kolmikätisen tyttären, jolle
Pukinkonttiin nippu sormia mukaan!
Ei ole ihme, ettei tässä kaupungissa
Viihdy kukaan. Vartija pieksää päätään
Pöytään: Halkeilee puu! Ja kallo:
Mies lyö kipinää, roihahtaa tuleen
Kummastunut lapsi hehkuvissa
Hiilissä talloo.
Varjele, Luojani, varjele!
Oi varjele, Luoja...
On tukkakeijukaisen ruoja
Kauheuksien, turman tuoja!
Oi varjele Luoja.
A Menina que Eu Amo
A menina que eu amo trabalha naquela fábrica,
De onde todo dia sai o caminhão do frigorífico...
Eu troco os lençóis. Percebo: Eles estão em movimento de novo,
Nas sombras da noite se esgueira o chifrudo Veli-Pekka. E a menina,
Seu pai tem o porta-malas do carro cheio de cabelo humano!
E sua mãe? Ela elimina seu grupo de costura,
Tosa e grita: Rin-Tin-Tin, será que as sementes de cabelo
Foram espalhadas nos colchões?
E lá na fábrica, atrás da grossa porta de ferro
Risos horríveis ecoam de um mordomo tão insensato
Quanto uma família maldita, quando no pátio
A bandeira despenca a meio mastro. E... No céu
Com suas espátulas e tudo mais, um zepelim
Engole o padeiro! O barulho foi ouvido
Apenas pelo vento silencioso que transportava
Açúcar de confeiteiro...
Menina, eu sei bem como
Três quilos de fósforos suecos
Foram parar no meu armário, e também,
Como o comerciante teve a cabeça decepada do corpo!
E o que eles querem de mim?
Quem esconde esses cabelos nos meus colchões,
Esponjas, roupas e atrás da cama?
O vigia da fábrica recebeu radiação, e
A filha de três braços da sua esposa, a quem
Ele mandou um punhado de dedos no saco do Papai Noel!
Não é de se admirar que ninguém se sinta bem nesta cidade.
O vigia bate a cabeça
Na mesa: A madeira estilhaça! E o crânio:
O homem faísca, pega fogo
E a criança assombrada pisa nas
Carvões incandescentes.
Protege-me, meu Deus, protege!
Oh, protege, Senhor...
É a ruína do cabeleireiro
O portador de horrores, do desastre!
Oh, protege, Senhor.