Tänään kotona
Isä pelkää hammaslääkäriä
Enemmän kuin itse elämää
Ja niinpä on aivan mustuneita piikkejä suussaan...
Siis tarvitaan hohtimet ja viinaa,
Äitikulta saa säryt kaikkoamaan:
Repii isän hampaat suusta yhden kerrallaan.
Ja aamu tulee niin kuin aamu aina tulee. Tulee
Huojentuneena perheen pariin isä, perheen pariin jää.
Äiti liedellä prinssilleen velliä hämmentää (viheltää):
Isä lounaan valmistaa. Äiti purnaa,
Ei keittoa kelpuuta, vaan
Protestoi: laskee alleen, ja tilanne huvita ei hulluakaan.
Äidille ei kyllin hyvää kai
Ole isän paraskaan...
Jokin päivä me vielä kuollaan nälkään tai hukutaan paskaan.
Ja aamu tulee niin kuin aamu aina tulee. Ja me
Hukutaan paskaan, hukutaan vaan!
Vajotaan yksi kerrallaan! Naiset ja lapset ensin!
Horjahdin ja lensin
Upottavaan paskaan hukuttavaan livahtivat laulajan jalat,
Ja pian katoaa pää tää.
Postiluukku mainoskrääsää työntää...
Eteisen nurkkaan minä niistä vuorta käyn pinoamaan.
Pian ei ulos enää olekaan asiaa! Me kuollaan nälkään!
Tai hukutaan paskaan!
Ja aamu tulee niin kuin aamu aina tulee, kun me
Hukutaan paskaan, hukutaan vaan!
Vajotaan yksi kerrallaan! Naiset ja lapset ensin!
Horjahdin ja lensin
Ja aamu tulee niin kuin aamu aina tulee. Millainen aamu?
Juosten kustu ohut hetki.
Ja ruokaa tulee kun ruokaa tilaa, vain tarjoilijaa kutsukaa:
Elämä on opasmatka, ei löytöretki.
Meidän sohvat on seilanneet jo vuosikymmenet, suoraan niin... (2x)
Meidän sohvat meitä suoraan kohti
Pohjaa ohjaa.
Hoje em Casa
Papai tem medo do dentista
Mais do que da própria vida
E por isso tem uns dentes podres na boca...
Então precisamos de um pouco de bebida e um trago,
Mamãe querida faz a dor sumir:
Arranca os dentes do papai um por um.
E a manhã chega como sempre chega. Chega
Aliviado, papai volta pra família, fica com a gente.
Mamãe na panela mexe a sopa pro seu príncipe (assobia):
Papai prepara o almoço. Mamãe reclama,
Não aceita a sopa, não,
Protesta: faz xixi nas calças, e a situação não é nada engraçada.
Pra mamãe não tem nada bom, parece
Que nem o melhor do papai...
Um dia a gente ainda morre de fome ou se afoga na merda.
E a manhã chega como sempre chega. E a gente
Se afoga na merda, se afoga sim!
Afundamos um por um! Mulheres e crianças primeiro!
Eu tropecei e caí
Nos pés do cantor que se afundam na merda,
E logo essa cabeça desaparece.
A caixa de correio empurra propaganda...
No canto da sala eu vou empilhando essa montanha.
Logo não vai ter mais como sair! Vamos morrer de fome!
Ou nos afogar na merda!
E a manhã chega como sempre chega, quando a gente
Se afoga na merda, se afoga sim!
Afundamos um por um! Mulheres e crianças primeiro!
Eu tropecei e caí
E a manhã chega como sempre chega. Que manhã é essa?
Correndo, um momento fino.
E comida vem quando se pede, só chamar o garçom:
A vida é uma viagem, não uma expedição.
Nossos sofás já navegaram por décadas, direto assim... (2x)
Nossos sofás nos guiam direto
Pro fundo.