AMBIMIX
Hij is zo zielig, zo alleen
Zijn eten haalt ie uit de muur
De eenzaamheid die drijft hem voort
Dat is vaak wat men van hem denkt
Is niet getrouwd, heeft geen gezin
Zijn bed blijft koud, de hele nacht
En ook zijn flat, 't is vast een bende
Omdat er niemand als ie thuiskomt op hem wacht
Maar een vrijgezel die gaat pas slapen
Als ie alle sterren heeft gezien
Als ie van zijn vrijheid heeft genoten
Als ie zegt: 't was fijn, bedankt, tot ziens
Een vrijgezel die gaat pas slapen
Als ie al zijn zinnen heeft geblust
Pas wanneer de vogels weer gaan zingen
Gaat ie naar huis terug
De avondzon valt over straten en pleinen,
de gouden zon zakt in de stad
En mensen die moe in hun huizen verdwijnen,
ze hebben de dag weer gehad
De neonreclame die knipoogt langs ramen,
het motregent zachtjes op straat
De stad lijkt gestorven toch klinkt er muziek,
uit een deur die nog wijd open staat
Daar in dat kleine café aan de haven
Daar zijn de mensen gelijk en tevree
Daar in dat kleine café aan de haven
Daar telt je geld of wie je bent, niet meer mee
When the sun shines on the mountains
and the night is on the run
it's a new day it's a new way
and I fly up to the sun
I can feel the morning sunlight
I can smell the new born hag
I can hear God's voices calling
on my golden skylight way
Una Paloma blance
I'm just a bird in the sky
Una Paloma blanca
AMBIMIX
Ele é tão triste, tão sozinho
A comida que come vem da parede
A solidão que o empurra pra frente
É o que a maioria pensa dele
Não é casado, não tem família
Sua cama fica fria a noite toda
E seu apê, deve ser uma bagunça
Porque não tem ninguém esperando por ele em casa
Mas um solteirão só vai dormir
Quando já viu todas as estrelas
Quando aproveitou sua liberdade
Quando diz: 'foi bom, valeu, até mais'
Um solteirão só vai dormir
Quando apagou todos os seus desejos
Só quando os pássaros começam a cantar
Ele volta pra casa
O sol da noite cai sobre ruas e praças,
a luz dourada se despede da cidade
E as pessoas que cansadas se escondem em suas casas,
Elas já tiveram o dia
A neon piscando nas janelas,
a chuva fina cai suavemente na rua
A cidade parece morta, mas ainda rola música,
de uma porta que ainda está escancarada
Lá naquele pequeno café no porto
Lá as pessoas são iguais e felizes
Lá naquele pequeno café no porto
Lá o que importa não é seu dinheiro ou quem você é mais
Quando o sol brilha nas montanhas
e a noite está fugindo
é um novo dia, é um novo caminho
e eu voo em direção ao sol
Eu sinto a luz da manhã
Eu cheiro o novo começo
Eu ouço as vozes de Deus chamando
no meu caminho dourado
Uma Pomba branca
Sou apenas um pássaro no céu
Uma Pomba branca