Het parelsnoer
Klein Greetje kwam dikwijls bij grootmoe
Wel zes, zeven keer op een dag
Ze vindt 't bij grootmoe zo heerlijk
Omdat ze daar alles van mag
Ze rommelt in kasten en laden
Dat vindt ze zo heerlijk en fijn
Dan ziet ze een pracht van een parelsnoer
"Ach, grootmoeder, geef dat aan mij"
refrain:
Grootmoeder ziet haar aan, met tranen in haar oog:
"Greetje, m'n kind, kom even bij me staan
Jij vraagt aan mij, waarvan ik niet kan scheiden
Maar later, als je groter bent, krijg jij dat parelsnoer"
Klein Greetje liet 't hoofdje toen hangen
En keek naar de grond, vol verdriet:
"Ach grootmoeder, waarom krijg ik nou toch
Dat prachtige parelsnoer niet
U bent nu al reeds in de zeventig
Misschien gaat u spoedig wel dood
Dan kan u het mij niet meer geven
Ach grootmoe, ik ben toch al groot"
refrain
Er werd een klein grafje gedolven
De schooljeugd, die stond er omheen
Daarbij stond een huilende grootmoe
Die keek naar 't kistje benee'
Daarnaast stond een droevige vader
Die alles verloor wat hij had
Eerst had hij z'n vrouw moeten missen
En nu nog z'n enigste schat
Grootmoeder ziet 't kistje naar beneden gaan
"Greetje, m'n kind, wie had dat ooit gedacht
Dat jij van mij zo jong zou moeten scheiden
Dat parelsnoer, dat is er nog, maar jij bent er niet meer"
O Colar de Pérolas
A pequena Greetje ia sempre na casa da vovó
Seis, sete vezes por dia
Ela adora estar com a vovó
Porque lá ela pode fazer tudo
Ela mexe em armários e gavetas
Isso a deixa tão feliz e contente
Então ela vê um lindo colar de pérolas
"Ah, vovó, me dá isso!"
refrão:
A vovó a olha, com lágrimas nos olhos:
"Greetje, minha filha, vem aqui ficar do meu lado
Você me pede algo que não posso me desfazer
Mas depois, quando você crescer, você vai ganhar esse colar de pérolas"
A pequena Greetje então abaixou a cabeça
E olhou para o chão, cheia de tristeza:
"Ah, vovó, por que eu não posso ter
Esse lindo colar de pérolas?
Você já está com mais de setenta
Talvez você morra logo
Então você não poderá me dar
Ah, vovó, eu já sou grande!"
refrão
Cavaram um pequeno túmulo
A garotada estava em volta
E lá estava uma vovó chorando
Que olhava para o caixão lá embaixo
Ao lado, um pai triste
Que perdeu tudo o que tinha
Primeiro teve que perder a esposa
E agora ainda sua única joia
A vovó vê o caixão descendo
"Greetje, minha filha, quem diria
Que você teria que se separar de mim tão jovem
Esse colar de pérolas ainda está aqui, mas você não está mais"