395px

A Calça do Jantje

Zangeres Zonder Naam

't Broekie van Jantje

Er was eens 'n haveloos ventje
Die vroeg an z'n moeder 'n broek
Maar moeder verdiende geen centje
En vader was wekenlang zoek
Ach, moedertje, geef me geen standje
Er zit in m'n broekie 'n scheur
De jongens op school roepen Jantje
Jouw billen die zien we d'r deur

De moeder werd ziek van de zorgen
Lag stil en bedrukt in een hoek
Geen mens die haar centen wou borgen
En Jantje vroeg toch om z'n broek
Toen heeft ze haar rok uitgetrokken
De enigste die ze bezat
En ze maakte van stukken en brokken
Een broek voor haar enigste schat

Nou konden ze Jantje niet plagen
Nou waren zijn billen niet bloot
Maar voor hij zijn broekie kon dragen
Ging moeder van narigheid dood
Ze stierf van 't sjouwen en slaven
Vervloekt en verwenst door haar man
Toen Jantje haar mee ging begraven
Toen had ie zijn broekie pas an

A Calça do Jantje

Era uma vez um garoto desleixado
Que pediu pra mãe uma calça
Mas a mãe não tinha um tostão
E o pai estava sumido há semanas
Ah, mãezinha, não me dá bronca
Tem um rasgo na minha calça
Os meninos da escola chamam o Jantje
A gente vê suas nádegas pela porta

A mãe ficou doente de preocupação
Ficou quieta e triste num canto
Ninguém queria emprestar seu dinheiro
E o Jantje ainda pedia pela calça
Então ela tirou a saia que usava
A única que ela tinha
E fez de pedaços e retalhos
Uma calça pro seu único tesouro

Agora não podiam mais zoar o Jantje
Agora suas nádegas não estavam à mostra
Mas antes que ele pudesse usar a calça
A mãe morreu de tanta tristeza
Ela morreu de tanto carregar e sofrer
Maldita e amaldiçoada pelo marido
Quando o Jantje a levou pra enterrar
Foi aí que ele pôde vestir sua calça