De soldatenmoeder
Zij heeft haar zonen in de krijg verloren
Zij haat de roden nu, die ziet ze overal
Zij wonen in haar huis, onder de vloeren
Zij voelt hoe ze haar dagelijks beloeren
O mensen, is dit niet een naar geval
refrain:
Zij hebben haar haar hart geroofd
Haar lichaam leeg en ook haar hoofd
Zij slaapt met stenen in haar bed
Zij hebben haar haar hart geroofd
Haar lichaam leeg en ook haar hoofd
Zij slaapt met stenen in haar bed
En als ze opstaat is ze als dood
De roden komen binnen, in brood verborgen
En in de nacht, zij richten op haar knie een straal
Zodat die rood en pijnlijk op gaat zwellen
Terwijl haar buik, haar rug, haar hand vervellen
O mensen, is dit niet een naar verhaal
refrain
Een prooi der roden verliest zij alle zinnen
Soldatenmoeder was zij, nu een lichtekooi
Als Amerikaanse moet ze nu wel haten
Maar geeft zich toch aan de Vietkongsoldaten
O mensen, dit deden de rooien uit Hannoi
refrain
A Mãe dos Soldados
Ela perdeu seus filhos na guerra
Agora ela odeia os vermelhos, vê eles em todo lugar
Eles moram em sua casa, debaixo do chão
Ela sente como se a estivessem espionando todo dia
Oh pessoas, não é uma situação horrível?
refrão:
Eles roubaram seu coração
Seu corpo vazio e também sua mente
Ela dorme com pedras na cama
Eles roubaram seu coração
Seu corpo vazio e também sua mente
Ela dorme com pedras na cama
E quando ela se levanta, parece morta
Os vermelhos entram, escondidos no pão
E à noite, eles apontam um feixe em seu joelho
Fazendo inchar e doer, vermelho e dolorido
Enquanto sua barriga, suas costas, suas mãos se descamam
Oh pessoas, não é uma história triste?
refrão
Uma presa dos vermelhos, ela perde a razão
Era mãe de soldados, agora uma vagabunda
Como americana, ela deve estar odiando
Mas se entrega aos soldados vietcongues
Oh pessoas, isso foi o que os vermelhos de Hanói fizeram
refrão