Ouden van dagen
Hij had heel zijn leven gezwoegd en gesjouwd
En altijd zijn plicht trouw gedaan
Toen kreeg hij ontslag want men vond hem te oud
Hij kwam naast het leven te staan
En zij, die hem altijd tot steun was geweest
Hij miste haar nu in zijn oud zijn het meest
Hij was een van die oude van dagen
Die niets meer ter wereld bezat
En niemand kwam ooit aan hem vragen
Of hij soms nog hulp nodig had
Ach hij voelde zich eenzaam, verlaten
Die eenzaamheid deed hem zo'n pijn
Hij was er zichzelf om gaan haten
Een oude van dagen te zijn
Zijn eenzaamheid kon hij niet aan op den duur
Geen mens trok zich iets van hem aan
En eens op een dag vond men hem in de schuur
Hij had zich van het leven ontdaan
Een briefje lag bij het protret van zijn vrouw
Ik was zo alleen, daarom kom ik bij jou
Hij was een, ja een van die oudevandagen
Die niets maar dan ook niets meer ter wereld bezat
En niemand, nee niemand kwam ooit aan hem vragen
Of hij soms nog een beetje hulp nodig had
Ach hij voelde zich eenzaam, verlaten
Die eenzaamheid deed hem zo'n pijn
Hij was er zichzelf om gaan haten
Een oude van dagen te zijn
Os Velhos de Antigamente
Ele trabalhou a vida inteira, se esforçou
E sempre cumpriu seu dever com dedicação
Então foi demitido, pois acharam que era velho demais
Ele ficou à margem da vida, em solidão
E ela, que sempre foi seu apoio e sua luz
Agora ele a sentia mais falta na sua cruz
Ele era um dos velhos de antigamente
Que não tinha mais nada no mundo pra chamar de seu
E ninguém nunca veio perguntar pra ele
Se ele ainda precisava de um pouco de ajuda
Ah, ele se sentia sozinho, abandonado
Essa solidão doía tanto em seu coração
Ele começou a se odiar, desesperado
Por ser um velho de antigamente
A solidão ele não aguentava mais, não
Ninguém se importava com o que ele passava
E um dia, encontraram ele no galpão
Ele havia se livrado da vida que levava
Um bilhete estava ao lado do retrato da esposa
"Eu estava tão sozinho, por isso venho pra te encontrar"
Ele era um, sim, um dos velhos de antigamente
Que não tinha, mas nada, nada no mundo pra chamar de seu
E ninguém, não, ninguém nunca veio perguntar
Se ele ainda precisava de um pouco de ajuda
Ah, ele se sentia sozinho, abandonado
Essa solidão doía tanto em seu coração
Ele começou a se odiar, desesperado
Por ser um velho de antigamente.