Twee witte rozen
Kleine Dirkje speelde bij de vijver, touwtje spring
Toen hij plotseling viel en spoedig kopje onder ging
Maar zijn trouwe hond, die beet hem stevig aan zijn mouw
Toen hij was gered zei Dirkje rillend van de kou
Twee grote kluiven koop ik voor mijn kleine vriend
Mijn trouwe maatje, want dat heeft hij wel verdiend
Twee grote kluiven haal ik bij de slagerij
Als een beloning voor die lieve hond van mij
Maar niet iedereen is in zijn hart een dierenvriend
Kleine Dirk zijn hond, die stierf verdacht en onverdiend
Hij lag uitgehongerd vastgebonden aan een boom
Dirkje's leven was veranderd in een boze droom
Twee witte rozen koop ik voor mijn kleine vriend
Mijn trouwe maatje, want dat heeft hij wel verdiend
Ik graaf een kuiltje bij de vijver in de grond
En leg die rozen op het grafje van mijn hond
Die witte rozen heeft hij meer dan ooit verdiend
Twee witte rozen voor mijn allerbeste vriend
Duas rosas brancas
O pequeno Dirk brincava perto do lago, pulando corda
Quando de repente caiu e logo se afundou
Mas seu fiel cachorro, que mordeu sua manga com força
Quando foi salvo, Dirk tremia de frio
Duas grandes carnes eu compro pro meu pequeno amigo
Meu fiel companheiro, porque ele merece sim
Duas grandes carnes eu pego na açougue
Como uma recompensa pro meu querido cachorro
Mas nem todo mundo tem um coração amigo dos animais
O cachorro do pequeno Dirk morreu de forma estranha e sem razão
Ele estava faminto, amarrado a uma árvore
A vida de Dirk se transformou em um pesadelo
Duas rosas brancas eu compro pro meu pequeno amigo
Meu fiel companheiro, porque ele merece sim
Eu cavo um buraco perto do lago no chão
E coloco essas rosas no túmulo do meu cachorro
Essas rosas brancas ele merece mais do que nunca
Duas rosas brancas pro meu melhor amigo