Twee zwarte paarden
Een kleine bleke jongen met donker krullend haar
Lag ijlend op zijn ziekbed, de dood was bijna daar
Hij greep zijn moeders handen die biddend naast hem zat
En zei: ik heb oh mammie, zo'n mooie droom gehad
Twee zwarte paarden trokken mij voort
Langs bergen en dalen tot aan de hemelpoort
En in de hemel daar was het zo fijn
Ik was zo gelukkig, daar leed ik geen pijn
Toen het ventje werd begraven
Toen stond er voor de deur
Een wagen met twee paarden
Twee paarden, zwart van kleur
Ze kwamen het jochie halen
En in gestrekte draf
Brachten zwarte paarden
Hem naar het kleine graf
Twee zwarte paarden trokken mij voort
Langs bergen en dalen tot aan de hemelpoort
En in de hemel waar hij nu zal zijn
Daar is hij gelukkig, daar lijdt hij geen pijn
Daar is hij gelukkig, daar lijft hij geen pijn
Dois Cavalos Pretos
Um menino pálido com cabelo cacheado e escuro
Estava deitado em sua cama doente, a morte quase chegou
Ele segurou as mãos da mãe que orava ao seu lado
E disse: oh mamãe, tive um sonho tão lindo
Dois cavalos pretos me puxavam
Por montanhas e vales até o portão do céu
E no céu era tão bom
Eu estava tão feliz, lá não sentia dor
Quando o menino foi enterrado
Havia uma carruagem na porta
Com dois cavalos
Dois cavalos, pretos como a noite
Eles vieram buscar o garoto
E em passo acelerado
Os cavalos pretos
O levaram para o pequeno túmulo
Dois cavalos pretos me puxavam
Por montanhas e vales até o portão do céu
E no céu onde ele agora está
Lá ele é feliz, lá não sente dor
Lá ele é feliz, lá não sente dor