Dena
Itzali ezin den su garra barne barnean dugunean
Behin dastatutako ezti gozo hori ezin burutik kendu
Galdu dira izenak, galdu dira egun luzeak
Irabazi ditugu hainbat guda
Behar duguna..
Olatuak mihizkatu eta ozeanoak edaten ito gara
Hainbat iturritik zurgatu eta asetzerik ez dugu izan
Iturburu bihurtu gara, gure ura botiletan saltzen da
Argi eta garbi utziko dugu energiaz beteriko urjauzia garela
Dena galtzen ez denean,
Dena erortzen ez denean,
Barneko su garra,
Gu geu garenean.
"gu" ez gara bakarrik lau
Negarrak egon dira, barreak eta ostikoak
Baina azkenean lortu dugu konturatzea
Dena galtzen ez denean,
Dena erortzen ez denean,
Edandako ur guztia,
Gu geu garenean, gu geu garenean,
Barneko eguzkia argia barreiatzen hasten da,
Dena erortzen ez denean,
Dena galtzen ez denean,
Gu geu gara behar duguna.
Dena
Quando a chama interna não se apaga
Aquele mel doce que já provamos não sai da cabeça
Os nomes se perderam, os dias longos se foram
Ganhamos várias batalhas
O que precisamos...
As ondas nos engolem e nos afogamos no oceano
De tantas fontes, nunca nos saciamos
Nos tornamos a fonte, nossa água é vendida em garrafas
Deixaremos claro que somos uma cachoeira cheia de energia
Quando nada se perde,
Quando nada cai,
A chama interna,
Quando somos nós mesmos.
"nós" não estamos sozinhos
Houve lágrimas, risadas e socos
Mas no final conseguimos perceber
Quando nada se perde,
Quando nada cai,
Toda a água que bebemos,
Quando somos nós mesmos, quando somos nós mesmos,
O sol interno começa a brilhar,
Quando nada cai,
Quando nada se perde,
Nós somos o que precisamos.