Vanzelf Weer Maart
het is maar om te zeggen dat het eigenlijk wel gaat
elke dag een beetje kouder de lichten eerder aan op straat
de mensen wat gehaaster het wordt steeds eerder laat
al ruim een maand oktober, maar het wordt vanzelf weer maart.
als ik vraag waar ze vandaan komt zegt ze 'blaren op de rails'
en haar auto is al een week in reparatie
haar van vocht doordrongen jas verdampt op de verwarming
en ik zie dat ze gehuild heeft onderweg
ze praat over een film die ze gisteren gezien heeft
een bijna blinde vrouw gehangen, dat ze gisteren gehuild heeft
ze spreekt langzaam op een toon alsof ze het allemaal zelf beleefd heeft
en ik hoor eigenlijk maar één ding: ze wil weg
het is maar om te zeggen dat het eigenlijk wel gaat
elke dag een beetje kouder de lichte eerder aan op straat
de mensen wat gehaaster, het wordt steeds eerder laat
nu al ruim een maand oktober, maar het wordt vanzelf weer maart.
ik begin over de zomer en haar ogen worden groter
vertelt honderd uit waar ze is geweest
maar nu ziet ze geen wegen, geen nieuwe mogelijkheden
ze weet dat ze moet wachten, maar dat maakt haar, dat maakt haar
bang dat ze vergeefs wacht, bang dat ze op niets wacht
bang dat wat ze ooit wilde nooit meer lukken zal
dat ze nooit meer zo gelukkig, nooit meer zo van harte
vertrouwen zal, ze is eigenlijk wat alleen
het is maar om te zeggen dat het eigenlijk wel gaat
elke dag een beetje kouder de lichten eerder aan op straat
de mensen wat gehaaster het wordt steeds eerder laat
het is al meer dan een maand oktober, het wordt vanzelf weer maart
vanzelf weer maart, zoals ieder jaar
vanzelf weer maart zoals ieder jaar
het is maar om te zeggen dat het eigenlijk wel gaat
elke dag een beetje kouder de lichten eerder aan op straat
de mensen wat gehaaster het wordt steeds eerder laat
nu al ruim een maand oktober, maar het wordt vanzelf weer maart
als ik vraag waar ze vandaan komt zegt ze 'blaren op de rails'
en haar auto al een week in reparatie
haar van vocht doordrongen jas verdampt op de verwarming
en ik zie dat ze gehuild heeft onderweg
Volta em Março
é só pra dizer que na verdade tá tudo bem
cada dia um pouco mais frio, as luzes acendem mais cedo na rua
as pessoas mais apressadas, tá escurecendo mais cedo
já faz mais de um mês que é outubro, mas vai voltar em março.
se eu pergunto de onde ela vem, ela diz 'bolhas nos trilhos'
e o carro dela tá na oficina há uma semana
sua jaqueta encharcada de umidade evapora no aquecedor
e eu vejo que ela chorou no caminho.
ela fala de um filme que viu ontem
a mulher quase cega pendurada, que ela chorou ontem
e ela fala devagar, num tom como se tivesse vivido tudo isso
e eu só ouço uma coisa: ela quer ir embora.
é só pra dizer que na verdade tá tudo bem
cada dia um pouco mais frio, as luzes acendem mais cedo na rua
as pessoas mais apressadas, tá escurecendo mais cedo
já faz mais de um mês que é outubro, mas vai voltar em março.
eu começo a falar do verão e os olhos dela se iluminam
e ela conta um monte de lugares onde esteve
mas agora ela não vê caminhos, nem novas possibilidades
e ela sabe que precisa esperar, mas isso a deixa, isso a deixa
com medo de esperar em vão, com medo de esperar por nada
com medo de que o que ela um dia quis nunca mais vai acontecer
que ela nunca mais vai ser tão feliz, nunca mais de coração aberto
confiar, na verdade, ela tá meio sozinha.
é só pra dizer que na verdade tá tudo bem
cada dia um pouco mais frio, as luzes acendem mais cedo na rua
as pessoas mais apressadas, tá escurecendo mais cedo
já faz mais de um mês que é outubro, mas vai voltar em março.
volta em março, como todo ano
volta em março, como todo ano.
é só pra dizer que na verdade tá tudo bem
cada dia um pouco mais frio, as luzes acendem mais cedo na rua
as pessoas mais apressadas, tá escurecendo mais cedo
já faz mais de um mês que é outubro, mas vai voltar em março.
se eu pergunto de onde ela vem, ela diz 'bolhas nos trilhos'
e o carro dela tá na oficina há uma semana
sua jaqueta encharcada de umidade evapora no aquecedor
e eu vejo que ela chorou no caminho.