Introspectie

Introspecção

Introspectie

Nua, o outono frio como Deus em vértebras e raízesNu de herfst koud als god in nekwervels en wortels vaart
Vou sendo desmantelado, não há lugar para encontrar.Word ik ontmanteld, is er geen vindplaats.
Na minha casa de cortiça, construída de cabeça pra baixoIn mijn ondersteboven gebouwd huis van kurk
Eu me arrasto, brotando e encantadoScharrel ik broedziek en betoverd
E não conheço outra graçaEn ken geen andere genade
Além do vampiro que abre minhas veias.Dan de vampier die mijn slagaders opent.

Temeroso, com a pele arrepiada neste líquido forteBevreesd, vliespotig op dit sterk water
Que guarda o cheiro de cabelo humano queimadoDat de geur van verbrand mensehaar
E antigas cópulas,En oude paringen bewaart,
Arrisco meu pescoço. Bolha de ar e fogo que correWaag ik mijn hals. Luchtbel en lopend vuur
Me mantêm flutuando. Uma cauda ardenteHouden mij drijvend. Een brandende kamstaart
No fundo, meu espião.In de diepte mijn verspieder.

Minha casa, varrida com vassourasMijn weer met bezemen gekeerd huis
Treme de lembranças. O osso do crânio fecha suas costurasBeeft van heugenis.Schedelbeen sluit zijn naden hecter
E petrifica. Durmo sobre pregosEn versteent. Ik slaap op spijkers
Nu, cabeça oca e pronto.Naakt , holhoofdig en gereed