Ja mulle nauraa variksetkin
Tyhjässä huoneessa olisin ainoa
Pitkässä juoksussa väsyisin ennen puolta matkaa
Synkässä metsässä en osaisi yöpyä
Menisin suunniltaan enkä tahtoisi yötä jatkaa
refrain:
Nyt on ihmiskunnan yksinäisin jätkä liikkeellä
Horjun koillisesta kaakkoon ryydyn päivä päivältä
Kaipaan naista niinkuin hukkuva on hapen perässä
Asemahallissa puhuisin ruotsia
Ääntäisin heikosti
Enkä vastauksia saisi
Tiukassa hihnassa nykisin raivona
Haukkuisin vieraita
Ja se vieraat karkottaisi
Auringonpaahteessa tuntisin huimausta
Huutaisin armoa
Mutta aurinko ois saita
Puhelinlangoilla sanoisin huomenta
Tirskuisin bussissa
Mul ois myrkynvihree paita
refrain
refrain2:
Nyt on ihmiskunnan yksinäisin jätkä liikkeellä
Itken silmät päästä, vyöry kyynel seuraa kyyneltä
Olen kanveesissa, tipuin kolmannessa erässä
Ja mulle nauraa variksetkin
Mulle nauraa variksetkin (7x)
Nyt on ihmiskunnan yksinäisin jätkä liikkeellä
Horjun koillisesta kaakkoon ryydyn päivä päivältä
refrain2
Nyt on haavat niinkuin koski, sielu lyijyn väristä
Sydän mustelmilla, risti kantajansa selässä
Kaipaan naista niinkuin hukkuva on hapen perässä
E até os corvos riem de mim
Num quarto vazio, eu seria o único
Numa corrida longa, eu me cansaria antes da metade
Na floresta escura, eu não saberia passar a noite
Ficaria pirado e não queria que a noite continuasse
refrão:
Agora é o cara mais solitário da humanidade que tá na rua
Tô cambaleando do nordeste pro sudeste, me arrastando dia após dia
Sinto falta de uma mulher como quem se afoga busca por ar
Na estação, eu falaria sueco
Faria um som fraco
E não teria respostas
Na coleira apertada, eu me contorceria de raiva
Cachorraria os estranhos
E isso afastaria os estranhos
Sob o sol escaldante, eu sentiria tontura
Gritaria por misericórdia
Mas o sol seria mesquinho
Nas linhas telefônicas, eu diria bom dia
Riria no ônibus
Eu estaria com uma camisa verde veneno
refrão
refrão2:
Agora é o cara mais solitário da humanidade que tá na rua
Chorando até ficar sem lágrimas, uma onda de lágrima segue a outra
Estou no chão, caí na terceira rodada
E até os corvos riem de mim
Até os corvos riem de mim (7x)
Agora é o cara mais solitário da humanidade que tá na rua
Tô cambaleando do nordeste pro sudeste, me arrastando dia após dia
refrão2
Agora as feridas são como um rio, a alma é da cor do chumbo
Coração cheio de hematomas, a cruz nas costas de quem a carrega
Sinto falta de uma mulher como quem se afoga busca por ar