Ballada o glupim Wieslawie
Utonal Wies glupawy, a Toplica zducha
Szpony zacierajac - szepcze mu do ucha.
Ty wiesz, ze przed Kupala kapac sie nie godzi.
Ty wiesz, ze przed Kupala po dnie licho chodzi.
Za swa glupote przyjdzie glupcze Ci zaplacic.
Topielice beda ciebie teraz nianczyc.
Slepy zywot zducha wiesc tu bedziesz teraz.
Z rusaly wymoczku bedziesz tanczyc.
I poszedl glupek na dno, w zapiecek korali.
Utopce go witaly w klebach wodnej fali.
Witaly go potwory i wodne balwany.
Witaja Cie balwany - trupie ukochany!!
Ty teraz kly dostaniesz, w oczy szal obledny.
Topca slepy zywot wiesc tu bedziesz wstretny.
Wciagac zywych na dno, trupy bedziesz nianczyc.
Z rusaly wymoczku bedziesz tanczyc.
I poznal Topielice - szkarade dziewice.
I wnet sie polubili, bez przerwy grzeszyli.
Po wodzie sie walali, jak foki bezczelne.
I z ust sobie spijali calusy smiertelne.
I rzekl do Topielicy - szkarady dziewicy.
Wrócic juz nie moge, budze w ludziach trwoge.
Ty zostan moja zona Toplico-szkarado.
Wszak wielbie ja ciebie: Lado moja Lado!
I zywot odtad wioda wielkich wodnych kmieci.
Mlodych miec nie moga, wiec wciagaja dzieci.
Balada do Tolo Wieslaw
Afunda, Wies, seu idiota, a Toplica te chama
As garras se esfregando - sussurra no seu ouvido.
Você sabe que antes de Kupala não se deve mergulhar.
Você sabe que antes de Kupala, o demônio passeia pelo fundo.
Por sua tolice, um tolo vai ter que pagar.
As sereias agora vão te embalar.
Uma vida cega de espírito você vai levar aqui.
Vai dançar com a lama do fundo.
E o tolo desceu ao fundo, no canto das pérolas.
Os afogados o receberam nas ondas da água.
Monstros e figuras aquáticas o saudaram.
Te recebem, figuras - amado dos mortos!!
Agora você vai sentir os dentes, um olhar insano.
A vida cega do afogado será repugnante.
Puxar os vivos para o fundo, os mortos você vai embalar.
Vai dançar com a lama do fundo.
E conheceu as sereias - donzelas monstruosas.
E logo se gostaram, sem parar pecaram.
Rolavam na água, como focas atrevidas.
E se beijavam, bebendo beijos mortais.
E disse à sereia - donzela monstruosa.
Não posso voltar, desperto o medo nas pessoas.
Você será minha esposa, Toplica-monstra.
Pois eu te adoro: Minha Lado, Minha Lado!
E a vida a partir de agora será de grandes camponeses aquáticos.
Não podem ter jovens, então puxam as crianças.
Composição: R. Jaworski