Dwaaluur

Dwaaluur

Dwaaluur

Uma canção para o silêncio escuroEen lied voor de donkere stilte
Uma canção para a cidade adormecidaEen lied voor de slapende stad
Uma canção para o dia para virEen lied voor de dag die moet komen
O relógio bate as horas solitáriasDe klok slaat het eenzame uur

Para o resto da cidade desperta,Voor de stad ontwaakt, rust
Ruas em uma névoaStraten in een waas
Luz equilibrada acima do canalEvenwichtig licht boven de gracht
Ninguém aqui para verNiemand hier te zien
Eu ando invisívelIk wandel ongezien
Cruz ponte e da praça, a noite em silêncioOver brug en plein, stil is de nacht

É estranho que aqui,Is het vreemd dat juist hier,
Nesta hora morta,In dit doodse uur,
Um prazer supera-me como muitoEen behagen mij zo zeer bevangt
Às vezes não é o dia-Wordt soms niet de dag-
Com tumulto desenfreado-Met tomeloos tumult-
Mais cobiçado de todos, geralmente necessária?Meest van al begeerd, meestal verlangd?

Mas esta peregrinação chega ao fimMaar aan dit dwalen komt een eind
Se o sol nasce e desaparece da noiteAls zon opkomt en nacht verdwijnt

Nova manhã entrar emNieuwe ochtend treedt in
Quase despercebidoBijna ongemerkt
Será que a luz quente no meu rostoValt het warme licht op mijn gezicht
E a névoa se dissolveEn de mist lost op
Duvido e pausarIk twijfel en blijf staan
O que é meu dever,Wat is nu mijn plicht,
Onde eu devo ir?Waarheen moet ik gaan?

Para todos perdida chegou ao fimAan alle dwalen komt een eind
Se o sol nasce e desaparece da noiteAls zon opkomt en nacht verdwijnt