Golf van biskaye

Golfe de Biscay

Golf van biskaye

O mar subiu, o barco balançouDe zee ging hoog, het schip bewoog
Batendo sob o céu, cada vez mais alto.Stampend langs de hemelboog, steeds hoger en hoger.
E então descia de novo, a cada sacudidaEn dan weer diep, bij elke zwiep
Que tremia pelo ferro, cada vez mais fundo.Die trillend door het ijzer liep, steeds dieper en dieper.
Eu estava com Arie na ponte, não havia mais volta pra gente,Ik stond met Arie op de brug, er was voor ons geen weg meer terug,
O mundo ficou pra trás, machucado.De wereld was achter de rug, geschonden.
Mas em algum lugar no nosso sangue sujoMaar ergens in ons vuile bloed
Ainda havia fome de brilho e calorSchool honger nog naar glans en gloed
Do que se arrasta por ruas estranhas, como um pecado.Van wat door vreemde straten wroet, als zonde.

O céu afundou, a lua se afogou,De hemel zonk, de maan verdronk,
Por toda parte ao nosso redor ecoava a tempestade, oh, as tempestades.Overal om ons heen weerklonk het stormen, o de stormen.
A besta se soltou, agarrou o barco,Het beest brak uit, greep de schuit,
Jogou-o pra trás e pra frente e roncou, oh, como roncou.Smeet hem terug en weer vooruit en gromde, oe hij gromde.
E nós roncamos igual a ele, inflamados pela fúria,En wij gromden net als hij, opgehitst door de razernij,
Rindo da devastação, o estrondo.Lachend om de woestenij, het bonzen.
Porque por mais que batesse na águaWant hoe het ook beukte op de plas
Contra a proa do Deo Gratias,Tegen de boeg van de Deo Gratias,
Aquela fúria indomada era a nossa.Die ongetemde woede was de onze.

Se vocês ainda estão por aí,Als jullie daar nog ergens zijn,
Pensem em nós aqui na noite.Denk dan aan ons hier in de nacht.
Mesmo que nunca voltemos pra casa,Ook al komen we nooit meer thuis,
Deve haver alguém que espera.Er moet iemand zijn die wacht.

Ficamos cinzentos de "eu te peguei"We werden grauw van heb ik jou
Ali firme na minha garra, ei marinheiro, oh marinheiro,Daar even stevig in mijn klauw, hé zeeman, o zeeman,
Sua boca grande agora está caladaJe grote mond is nu verstomd
Em pesadas ondas de vômito e merda, ei marinheiro, oh marinheiro.In zware golven kots en stront, hé zeeman, o zeeman.
Isso era tudo que você ouvia, aquela voz que perfurava seu cérebro,Dat was het enige wat je hoorde, die stem die door je hersens boorde,
Te perseguindo furiosamente pelos estilhaços.Je woedend achterna zat door de scherven.
Parecia que ele estava mastigando a gente,Het leek wel of ie op ons kauwde,
Aprofundando em nossas carasHet diep in onze smoelen stouwde
Que um dia morreríamos em loucura.Dat we ooit in waanzin zouden sterven.

Se vocês ainda estão por aí,Als jullie daar nog ergens zijn,
Pensem em nós aqui na noite.Denk dan aan ons hier in de acht.
Mesmo que nunca voltemos pra casa,Ook al komen we nooit meer thuis,
Deve haver alguém que espera.Er moet iemand zijn die wacht.