Vuur en ijs

Fogo e Gelo

Vuur en ijs

Ainda sinto o vento quente no trigo,Nog voel ik de hete wind in het koren,
A floresta que cheirava a caça e mistério,Het bos dat rook naar wild en geheim,
A música do bar que você ouvia à noite,Het lied uit de kroeg dat je 's avonds kon horen,
O cigano que você queria ser.De zigeuner die je wilde zijn.
Ainda sinto a neve e o gelo nos canais e na vala,Nog voel ik de sneeuw en het ijs op de sloten en de gracht,
Aquela pequena, aquela loira, longe demais para minha mão,Die kleine, die blonde, te ver voor mijn hand,
O buraco dos arbustos, aquela noite embriagada,Het hol van de struiken, die maandronken nacht,
A gritaria de repente: 'Está pegando fogo!'Die schreeuw ineens: 'Er is brand!'

Oh, aqueles dias de antigamente, fogo e gelo,O, die dagen van toen, vuur en ijs,
Aquela chama no meu corpo, aquela terra sem fim.Die gloed in m'n lijf, dat land zonder eind.
Quanto mais ele se afasta, aquele tempo na margem,Hoe verder hij wijkt ,die tijd aan de dijk,
Mais perto ele vem.Hoe dichter hij komt.
E quanto mais perto ele vem,En hoe dichter hij komt,
Mais fundo a dor aperta.Hoe dieper het schrijnt.

Ainda vejo a boca dela aberta enquanto feno,Nog zie ik haar open mond bij het hooien,
Os sinos que soavam fundo na blusa dela.De klokken die luidden diep in haar blouse.
Nel jogando aqueles montes de feno.Nel met die hopen hooi aan het gooien.
Era agora ou nunca que tinha que acontecer!Het was nu of nooit dat het moest!
Ainda sinto a corrente do rio MaasNog voel ik de stroom van De Maas
Nos meus sonhos que sempre vão embora,door mijn dromen van altijd weer weg,
A fuga dos barcos para um mar mais alto.De vlucht van de boten naar een hogere zee.
O caminho do coração é sobre ondas traçado.De weg van het hart is over golven gelegd.
E quer você queira ou não, você vai junto.En of je wilt of niet, je gaat mee.

Oh, aqueles dias de antigamente, fogo e gelo,O, die dagen van toen, vuur en ijs,
Aquela chama no meu corpo, aquela terra sem fim.Die gloed in m'n lijf, dat land zonder eind.
Quanto mais ele se afasta, aquele tempo na margem,Hoe verder hij wijkt, die tijd aan de dijk,
Mais perto ele vem.Hoe dichter hij komt.
E quanto mais perto ele vem,En hoe dichter hij komt,
Mais fundo a dor aperta.Hoe dieper het schrijnt.

E lá está você chorando novamente pela dor do verão.En daar huil je weer hoog door de pijn van de zomer.
Você tropeça novamente sobre aquela charneca ardente.Je strompelt weer rond over die vlammende hei.
Você não quer o mundo, você não quer o mundo, sonhador.Je wilt de wereld niet, je wilt de wereld niet, jij dromer.
E você sabe, você sabe, isso nunca, isso nunca vai passar.En je weet, je weet, dit gaat nooit, dit gaat nooit meer voorbij.

Oh, aqueles dias de antigamente, fogo e gelo,O, die dagen van toen, vuur en ijs,
Aquela chama no meu corpo, aquela terra sem fim.Die gloed in m'n lijf, dat land zonder eind.
Quanto mais ele se afasta, aquele tempo na margem,Hoe verder hij wijkt, die tijd aan de dijk,
Mais perto ele vem.Hoe dichter hij komt.
E quanto mais perto ele vem,En hoe dichter hij komt,
Mais fundo a dor aperta.Hoe dieper het schrijnt.