Pijnbomen

Árvores da Dor

Pijnbomen

Quando ela saiu do médico, com uma receita na bolsaToen ze wegging bij de dokter, een receptje in haar tas
E a voz preocupada dele ainda ecoando em seus ouvidosEn zijn zorgelijke stem nog in haar oren
A dor ganhou um nome, ela soube que era reumatismoHad de pijn een naam gekregen, wist ze dat het reuma was
E que nada seria como antes, nunca maisEn dat alles nooit meer zijn zou als tevoren
Ao chegar em seu apê, sentou-se no sofáIn haar flatje aangekomen, is ze op de bank gaan zitten
Com a chuva caindo, ainda vestida com o casacoLichtgebogen, met haar regenjas nog aan
E assim, sozinha, passou dez minutos chorandoEn zo heeft ze in haar eentje tien minuten zitten huilen
E então foi até a farmáciaEn toen is ze naar de apotheek gegaan

Meses se passaram e ela teve dificuldade em se acostumar com a vida de pacienteMaanden kon ze moeilijk wennen aan een leven als patient
E um futuro marcado por perdasEn een toekomst in het teken van verliezen
Até o emprego do qual se orgulhava, pois isso também chegou ao fimOok de baan waarop ze trots was, want ook daaraan kwam een end
Mas ela não tinha mais opções a escolherMaar ze had de dingen niet meer voor het kiezen
Até as coisas do dia a dia trouxeram mais e mais problemasZelfs de dagelijkse zaken gaven meer en meer problemen
Cada ato se tornava um desafioElke handeling werd een huzarenstuk
Fazer café, amarrar os cadarços, sempre deixava as xícaras caíremKoffie zetten, veters strikken, telkens liet ze kopjes vallen
E os cacos raramente traziam felicidadeEn die scherven brachten zelden nog geluk

Mas havia dias em que as coisas melhoravam para elaMaar er waren ook wel dagen dat het beter ging met haar
Que, como antes, fazia caminhadasDat ze, net als vroeger, wandelingen maakte
Perdia horas nas dunas com a luz do sol em seu cabeloUren door de duinen dwaalde met het zonlicht op haar haar
Sem nunca ficar sem fôlegoZonder dat ze een keer buiten adem raakte
E então via altos pinheirosEn dan zag ze hoge dennen
Sussurrando acima dos arbustos e amorasWuiven boven struik en braam
'Árvores da dor', pensou ela'Pijnbomen', dacht ze
'Que nome curioso''Wat een wonderlijke naam'

Com os anos, ela ficou mais doente, podia fazer menos do que deveriaMet de jaren werd ze zieker, kon ze minder dan ze mocht
Fazia menos do que o médico desejava para elaMocht ze minder dan de dokter haar zou gunnen
E mesmo tomando seus remédios, lutando e brigandoEn al slikte ze haar pillen en al knokte ze en vocht
Inevitavelmente chegou o dia em que não pôde mais fazer nadaOnafwendbaar kwam die dag van niks meer kunnen
Em uma manhã de agosto, uma ambulância branca chegouOp een ochtend in augustus kwam een witte ambulance
E ela o viu e soube: 'Essa vem por mim'En ze zag hem en ze wist: "Die komt voor mij"
Que finalmente conseguiram um lugar vagoDat men eindelijk geslaagd was om een plaatste vrij te maken
Em uma casa cheia de pessoas doentes como elaIn zo'n huis vol zieke mensen zoals zij

De vez em quando, uma enfermeira a levava para dar uma voltaAf en toe reed een verpleegster eens een eindje met haar rond
Pelo grande jardim com velhos pinheirosDoor de grote tuin met oude dennebomen
E então ela pensava sobre o que ainda a aguardavaEn dan piekerde ze over wat haar nog te wachten stond
E sentia as lágrimas voltaremEn dan voelde ze opnieuw de tranen komen
E olhava para suas mãosEn dan keek ze naar haar handen
Tão nodosas, tão tortasNet zo knoestig, even krom
'Árvores da dor', pensou ela'Pijnbomen', dacht ze
Mas ela já sabia o porquê.Maar ze wist allang waarom