Radość Najpiękniejszych Lat

A Alegria dos Melhores Anos

Radość Najpiękniejszych Lat

É o gosto amargo da periferiaTo już przedmieścia gorzki smak
O ônibus parte para uma viagem curtaAutobus rusza w krótki rejs
Corro ofegante de piada em piadaZdyszana biegnę z żartu w żart
De viagem em viagem, de poema em poemaZ podróży w podróż, z wiersza w wiersz

E eu amo, desejo, perco assimI kocham, pragnę, tracę tak
Como se um instante se tornasse um anoJakby się chwilą stawał rok
Como se o mundo estivesse escapando das minhas mãosJak gdyby świat wymykał mi się z rąk

O que eu tenhoTo, co mam
É a alegria dos melhores anosTo radość najpiękniejszych lat
O que eu tenhoTo, co mam
É um coração que ainda aguenta tudoTo serce, które jeszcze na wszystko stać
O que eu tenhoTo, co mam
É a juventude que não consigo esconderTo młodość, której nie potrafię kryć
É a fé de que realmente sei viver, sei viverTo wiara, że naprawdę umiem żyć, umiem żyć

Já é outono e o desfile de pipasJuż jesień i latawców klucz
E nos cinemas tantos lugares vaziosA w kinach tyle pustych miejsc
Das recentes lembranças, tiro a poeiraZ niedawnych zdarzeń ścieram kurz
A teia frágil do verão tardioBabiego lata wątłą sieć

Sou o vento, canto o ventoJestem wiatrem, śpiewam wiatr
Sou um campo, um talo de gramaJestem łąką, trawy źdźbłem
Como um iate branco, navego um dia desconhecidoJak biały jacht w nieznany płynę dzień

O que eu tenhoTo, co mam
É a alegria dos melhores anosTo radość najpiękniejszych lat
O que eu tenhoTo, co mam
É um coração que ainda aguenta tudoTo serce, które jeszcze na wszystko stać
O que eu tenhoTo, co mam
É a juventude que não consigo esconderTo młodość, której nie potrafię kryć
É a fé de que realmente sei viver, sei viverTo wiara, że naprawdę umiem żyć, umiem żyć