Nú Gleymist Ég

Agora eu Forgotten

Nú Gleymist Ég

Hnepptur em perigo chamar os ventosHnepptur í nauð er vindar kalla
fechado por mim mesmolokast af með sjálfum mér
a tempestade fazendo fiorde guerra meuer fárviðri herjar fjörðinn minn

Preso em uma caverna ninguém ouveFastur í helli enginn heyrir
gritar, mas nada que eu erahrópa en einskins verð ég var
encontrar nenhuma maneira de túnel escurofinn hvergi leið um göngin dimm
Manteve-seHeld kyrru fyrir
a dor é a portaer sorg ber á dyr
Retire-se da geada cinzaHörfa undan frostinu gráa
Espero que as feridas vão ser poupadosVona að sárum verði hlíft
por deslizamentos de terra desde o alto da montanhavið skriðum af fjallinu háa

Porque passando, a noite chamaÚtaf lognast, kvöldið kveður
langþreyttur resto eu durmolangþreyttur hvíldar sofna ég
Volta honesto até a deficiênciaHrekk aftur upp við brest

É tempo noite mais piorEr nóttina lengir versnar veður
dia em que nunca foidagurinn sem aldrei varð
Para túnel já fechadoUm eilífð lokast göngin
Eu nunca sair daquiég kemst aldrei héðan út

Manteve-seHeld kyrru fyrir
a dor é a portaer sorg ber á dyr
Retire-se da geada cinzaHörfa undan frostinu gráa
Espero que as feridas vão ser poupadosVona að sárum verði hlíft
por deslizamentos de terra desde o alto da montanhavið skriðum af fjallinu háa

Sheffield
vikingur