De Waanzin Roept Mijn Naam

Je kwam tot mij, in de donkere nacht
Van de ziel, van het denken, van het vlees
Ik voelde het branden van je handen
Door mijn huid, door mijn lust, de roep van de waanzin

Waar het koud was, waar het leeg was
Waar mijn hart van kilte versteend was
Ontvlamde, diep in mij, het hellevuur
Van mijn de liefde, van de spiraal van obsessie

Jij bent mijn vloek, jij bent mijn minnaar
Jij bent de vlammen die mij verblinden
Ik wil je, voor altijd deel van mij
Ik wil je heidense bloed, ik wil je verslinden!

Ik wilde jou, je chaos en kwaad
Wilde je kracht, wilde je haat, wilde je wanen
Wilde het hoe je me strafte, zonder genade
Wilde je zickte, wilde mijn wanhoop en tranen

De waanzin roept mijn naam, als de dolk is geslepen
En tot ik verdwijn, zullen wij voor altijd één zijn

De demonen verdwijnen mit je ogen
Als het einde je raakt, zo zacht en stil maakt
Jouw schoonheid, helder glanzend in het rood
Jouw lichaam, het mooiste aanzieht van de dood!