Close Friend (เพื่อนกันไม่เลิกกัน)

เป็นเพื่อนกันมันดีแล้วpen pheụ̄nx kạn man dī læw
เพื่อนที่คุยทุกวันpheụ̄n thī khuỵ thuk wan
เพื่อนคนที่สำคัญpheụ̄n khạn thī s̄ảkhạn
มีเธอข้างกันในทุกครั้งmī thēr k̄ĥāng kạn nı thuk khrạng
ต้องเก็บอาการเอาไว้t̄xng kĕb ākān eākhwāi
ทุกครั้งที่ใกล้กันthuk khrạng thī kl̆x kạn
ที่เห็นเธอแล้วใจสั่นthī h̄ĕn thēr læw cı̂ s̄ạ̀n
เราเป็นเพื่อนกัน จำเอาไว้rāo pheụ̄n kạn cı̀m ākān wai

ก็ในทุกครั้งเธอบอกฉันkô nı thuk khrạng thēr bok chạn
เป็นเพื่อนกันต้องพูดได้ทุกอย่างpen pheụ̄n kạn t̂xng phūd dị thuk yāng
แต่มีเรื่องหนึ่งในใจ ที่ไม่กล้าพูดมันไปt̀æ̀ mī rụ̄xng nı nai jai thī mị̀ kl̆x phūd man pị
ฉันไม่พร้อมรับการเปลี่ยนแปลงchạn mị̀ pr̂xm rạb kān plīang

ก็เรามันเพื่อนกัน ไม่ต้องเลิกกันkô rao man pheụ̄n kạn mị̀ t̂xng lek kạn
อยู่แบบนี้มันก็ดีตั้งเท่าไรyùu bæb nī man k̄ĥāng dī tạng rai
ถ้าฉันเสียเธอไป จะต้องทำยังไงthả chạn s̄īa thī rai jạ t̂xng tham yang ngai
ต้องเก็บไว้ ไม่พูดมันออกไปt̂xng kĕb wạ́i mị̀ phūd man xop pai
ก็เรามันเพื่อนกัน ไม่ต้องเลิกกันkô rao man pheụ̄n kạn mị̀ t̂xng lek kạn
ใกล้แค่นี้มันก็ดีมากแค่ไหนkl̆x kæ̀ nī man k̄ĥāng dī māk kæ̀ nai
คำต้องห้ามที่ค้างในใจkham t̂xng h̄ām thī k̂āng nai jai
ไม่ต้องข้ามเส้นไปดีกว่า ไม่คุ้มเลยmị̀ t̂xng k̄ĥụ̄m loei

ต้องอดทนมันเอาไว้t̂xng òn thon mạn ao wai
ถ้าเธอนั้นมีใครthả thēr nạn mī khray
เพื่อนกันต้องเข้าใจpheụ̄n kạn t̂xng khāo jai
เพื่อนกันไม่มีสิทธิ์จะหึงpheụ̄n kạn mị̀ mī sịt jị̀ jạb h̄ụ̂n

ก็ในทุกครั้งเธอบอกฉันkô nı thuk khrạng thēr bok chạn
เป็นเพื่อนกันต้องพูดได้ทุกอย่างpen pheụ̄n kạn t̂xng phūd dị thuk yāng
แต่มีเรื่องหนึ่งในใจ ที่ไม่กล้าพูดมันไปt̀æ̀ mī rụ̄xng nı nai jai thī mị̀ kl̆x phūd man pị
ฉันไม่พร้อมรับการเปลี่ยนแปลงchạn mị̀ pr̂xm rạb kān plīang

ก็เรามันเพื่อนกัน ไม่ต้องเลิกกันkô rao man pheụ̄n kạn mị̀ t̂xng lek kạn
อยู่แบบนี้มันก็ดีตั้งเท่าไรyùu bæb nī man k̄ĥāng dī tạng rai
ถ้าฉันเสียเธอไป จะต้องทำยังไงthả chạn s̄īa thī rai jạ t̂xng tham yang ngai
ต้องเก็บไว้ ไม่พูดมันออกไปt̂xng kĕb wạ́i mị̀ phūd man xop pai
ก็เรามันเพื่อนกัน ไม่ต้องเลิกกันkô rao man pheụ̄n kạn mị̀ t̂xng lek kạn
ใกล้แค่นี้มันก็ดีมากแค่ไหนkl̆x kæ̀ nī man k̄ĥāng dī māk kæ̀ nai
คำต้องห้ามที่ค้างในใจkham t̂xng h̄ām thī k̂āng nai jai
ไม่ต้องข้ามเส้นไปดีกว่า ไม่คุ้มเลยmị̀ t̂xng k̄ĥụ̄m loei

เห็นเธอสงสัย เธออยากรู้มากใช่ไหมh̄ĕn thēr s̄ngs̄ạy thēr yāk rū māk chị̀ mị
เรื่องที่ฉันยังเก็บมันเอาไว้rụ̄xng thī chạn yang kĕb man wai
ถ้าฉันพูดมันออกไปthả chạn phūd man xop pai
เธอจะรับมันได้ไหม เพื่อนรักthēr cạ rạb man dị mị̀ pheụ̄n rạk

ก็เรามันเพื่อนกัน ไม่ต้องเลิกกันkô rao man pheụ̄n kạn mị̀ t̂xng lek kạn
อยู่แบบนี้มันก็ดีตั้งเท่าไรyùu bæb nī man k̄ĥāng dī tạng rai
ถ้าฉันเสียเธอไป จะต้องทำยังไงthả chạn s̄īa thī rai jạ t̂xng tham yang ngai
ต้องเก็บไว้ ไม่พูดมันออกไปt̂xng kĕb wạ́i mị̀ phūd man xop pai
ก็เรามันเพื่อนกัน ไม่ต้องเลิกกันkô rao man pheụ̄n kạn mị̀ t̂xng lek kạn
ใกล้แค่นี้มันก็ดีมากแค่ไหนkl̆x kæ̀ nī man k̄ĥāng dī māk kæ̀ nai
คำต้องห้ามที่ค้างในใจkham t̂xng h̄ām thī k̂āng nai jai
ไม่ต้องข้ามเส้นไปดีกว่า ไม่คุ้มเลยmị̀ t̂xng k̄ĥụ̄m loei