Weet je nog wel....?

Você ainda se lembra....?

Weet je nog wel....?

Você ainda se lembra daquela concha nas dunasWeet je nog wel in die kom in de duinen
Onde eu te pedi em amor de estudanteWaar ik je vroeg als verliefde student
Você, que agora já com problemas e doençasJij, die nu ook al met kwalen en kwaaltjes
Está grisalha e enrugada, virou avóGrijs en gerimpeld en grootmoeder bent
Você ainda se lembra, ah, quão vasto era o mundoWeet je nog wel, ach, hoe wijd was de wereld
Quão jovem era o sol e quão alto o céuHoe jong was de zon en hoe hoog hing de lucht
Como sonhamos juntos, bem perto um do outroHoe we toen samen en dicht naast elkander
E talvez até suspiramos...Hebben gedroomd... en misschien wel gezucht...

Você ainda se lembra como seus paisWeet je nog wel hoe jouw vader en moeder
Não queriam saber de toda essa confusãoNiets moesten hebben van al dat gedoe
E em setembro, depois das fériasEn in september en na de vacantie
Te mandaram pra Suíça, entãoStuurden ze jou maar naar Zwitserland toe
E em um internato, você virou uma damaEn op een kostschool, daar werd je een dame
Que logo após se casouDie na die kostschool meteen was verloofd
Com um cara rico e com um bigodeMet een meneer met fortuin en een knevel
Você ainda se lembra do que me prometeu?Weet je nog wel wat je mij had beloofd

Você ainda se lembra... E assim os anos passaramWeet je nog wel... En zo gleden de jaren
Você ficou na Holanda, como mãe e senhoraJij bleef in Holland, als ma en mevrouw
Bem estabelecida ao lado de pessoas certinhasKeurig gevestigd naast keurige mensen
Sem rugas, organizada, sensata e lealKreukelloos netjes, verstandig en trouw
Você ainda se lembra... E de repente, após anosWeet je nog wel... En opeens en na jaren
Nossa! Sim, lá estávamos, bem perto um do outroGut! Ja, daar stonden we, vlak naast elkaar
Um susto, um engasgo, e um ruborEven een schrik, en een slik, en een kleurtje
Nossa, como vai? Adeus rubor! E prontoGut ja, hoe maakt u? Weg kleurtje! En klaar

Você ainda se lembra... Sim, assim vai a vidaWeet je nog wel... Ja, zo gaat nu het leven
Aos poucos envelhecendo, reumática e grisalhaZoetjesaan ouder, rheumatisch en grijs
Você atrás de cortinas rígidas e bem passadasJij achter stijve, gestreken gordijntjes
Eu no Branco, e ambos sábiosIk in de Witte, en allebei wijs
Mais sábios que sábios, como dois velhinhosWijzer dan wijs, als twee ruiende oudjes
Em nossa pele larga e enrugadaIn ons te ruim en te rimpelig vel
Você ainda se lembra do que pensávamosWeet je nog wel wat we toen in die duinen
Naquelas dunas... e sonhávamos... Diga, você ainda se lembra...Dachten... en droomden... Zeg, weet je nog wel...