Cànan Nan Gàidheal

Saan

Cànan Nan Gàidheal

Sem neve e gelo do lesteCha b'e sneachda 's an reóthadh bho thuath
Não foi porque o frio leste afiada do `nCha b'e `n crannadh geur fuar bho `n ear
`Não foi a água e a'ghaillionn from` n oesteCha b'e `n t-uisge 's a'ghaillionn bho `n iar
Mas o bhlian doença do `n sulAch an galair a bhlian bho `n deas
Quente, toco e raizBlàth, duilleach, stoc, agus freumh
Linguagem do meu clã e meu povoCànan mo threubh 's mo shluaidh

Venha, venha a oeste cò'ruimThig thugainn, thig cò'ruim gu siar
Até que ouvimos a linguagem dos FingaliansGus an cluinn sinn ann cánan nam Féinn
Venha, venha a oeste cò'ruímThig thugainn, thig cò'ruím gu siar
Até que ouvimos saanGus an cluinn sinn ann cànan nan Gáidheal

Quando aparece um féilidh'sa valeNuair chithear fear-féilidh'sa ghleann
Claro que o idioma gaélico escocêsBu chinnteach gur Gáidhlig a' chainnt
Quando arrancar o threumh sintoniaNuair a spion iad a threumh as an fhonn
`N colocar lowlanders linguagem Gàldhlig`N àite Gàldhlig tha cánan a ghoill
E Highlands creadhal-os-Paces`S a Ghaidhealtachd creadhal-nan-sonn
E mhajors terra e cholonels `hoje innt '`S tir mhajors is cholonels `n diugh innt'

Dê-nos para baixo os castiçais de ouroThoir a nuas dhuinn na coinnleirean òr
Ele annt caraibh velas de cera branca'S annt caraibh na coinnlean geal cèir
Iluminá-las sala a'bhròinLasaibh suas iad an seòmair a'bhròin
Casa atenção antiga língua do GaelTigh-aire seann chànan a' Ghàidheil
Foi há muito tempo, disse o inimigo'Se siud o chionn fhad' thuirt an námh
Mas ainda falantes da língua vivaAch fhathast tha beò cànan a' Gàidheal

Embora ela escapou com vida dos valesGed theich i le beath' às na glinn
Embora a ouvir agora ela está fora FortGed na cluinnear a-nis muigh i's an Dùn
O Reay, extremo norteO Dhùthaich MhicAoidh, fada tuath
Para alcançar o cume superior da vacaGu an ruig thu Druim-Uachdar nam bò
No entanto, nas Ilhas OcidentaisGidheadh, anns na n-Eileanan Siar
'Si ainda na primeira t'sloigh idioma'Si fhathast ann ciad chàinnt an t'sloigh