Cidades e Pessoas

Miasta I Ludzie

A muralha do centro se endurece na escuridãoTężeje w mroku śródmiejski mur
Acima, uma inundação de nuvens amontoadasNad głową powódź skłębionych chmur
A viagem chegou ao fim do diaSkończona podróż do kresu dnia
O salmo noturno da cidade se apagaZamiera miasta wieczorny psalm

Partir - com uma nevasca de luzes brancasOdejść - białą zamiecią świateł
Partir - pelo caminho das estrelas que nascemOdejść - drogą wschodzących gwiazd
Partir - seguindo os olhares mais distantesOdejść - spojrzeń najdalszych śladem
Partir - partir, onde o vento vai levarOdejść - odejść, gdzie porwie wiatr

Partir - com o grito de pensamentos insanosOdejść - krzykiem szalonych myśli
Partir - com o súbito vermelho das colinasOdejść - nagłą czerwienią wzgórz
Partir - com a tempestade das folhas da primaveraOdejść - burzą wiosennych liści
Partir - partir, não voltar maisOdejść - odejść, nie wrócić już

A noite coberta pelo asfalto da estradaAsfaltem jezdni okryta noc
Os contornos das sombras são desenhados pelo olharKontury cieni zakreśla wzrok
Janelas fechadas, portas trancadasZamknięte okna, zamknięte drzwi
Ninguém ri, ninguém choraNikt się nie śmieje, nie płacze nikt