Μεγάλος είν’ ηρωισμός

Μεγάλος είν' ηρωισμόςMegálos eín' irōismós
κανείς να αποφασίσειkanís na apofasísei
τον κόσμο να απαρνηθείton kósmo na aparnithí
ίνα Χριστόν κερδίσειína Christón kerdísei

Πόσοι, αλήθεια, έθαψανPósii, alítheia, éthapsan
τα νιάτα μες το ράσοta niáta mes to ráso
με δάκρυα και προσευχάςme dákrya kai prosefchás
το βίο να περάσουνto bío na perásoun
Και πόσοι άφησαν γονείςKai pósii áfisan goneís
αδέλφια και γειτόνουςadélfia kai geitónous

ν' ακολουθήσουν τον Χριστόn' akolouthísoun ton Christó
με στεναγμούς και πόνουςme stenagmoús kai pónous
Είναι σταυρός ασήκωτοςEínai stavrós asíkotos
το ράσο να φορέσειςto ráso na foréseis
και πάντα ν'αγωνίζεσαιkai pánta n'agonízese
στον Κύριο ν'αρέσειςston Kýrio n'aréseis

Ο μοναχός δε γίνεταιO monachós de gíneta
μονάχα από το ράσοmonácha apó to ráso
αν δεν τηρήσει αλλαγήan den tirísei allagí
στον άνθρωπο τον έσωston ánthropo ton éso
Είναι σταυρός βαρύτατοςEínai stavrós varýtatos
μα είναι φεγγοβόλοςma eínai feggovólos

και όποιος τον επωμιστείkai ópoios ton epomistí
θέλει να λάμψει όλοςthélei na lámpsi ólos
Χαρά σ'εκείνην την ψυχήChará s'ekéinin tin psychí
όπου θ' αποφασίσειópou th' apofasísei
τον κόσμο να απαρνηθείton kósmo na aparnithí
ίνα Χριστόν κερδίσειína Christón kerdísei