Hutsa Ta Argia

Zenbat urte eman ditut
Itzal artean ibiltzen
Beldurrak nire izenak ahoskatzen
Bihotzak huts eginen zidan beldur
Orain, isiltasuna dator
Eta barruan galdera bat pizten da
Zer geratzen da minaren atzetik?
Nor naiz ni orain?

Eta batzuetan, hustasunak heltzen nau
Eta ni ere uzten naiz eramaten
Baina ez da erorketa
Trantsizio bat baizik

Ez naiz itzuliko atzera
Ezta beldurrak hori xuxurlatzen didanean ere
Bidean nago oraindik
Zubiaren erdian
Hutsa dator, baina ez naiz desegiten
Argiari tokia egiten ari natzaio
Nire barruan dantzan jarraitzen du
Bizitzaren suak

Batzuetan goibeltasuna dator
Egunak argiak badira ere
Nekatuegi nago
Bizitzak eskatzen didanaz
Hutsunea sentitzerakoan
Nire barne alarma pizten da
Kontuz, jausi zaitezke berriro!
Monstruo zaharrek ez didate bakea ematen

Ez dut gehiago infernura itzuli nahi
Baina ez naiz bertatik etorri alferrik
Nire ahotsak badaki orain
Zer den ez egotea
Eta zer den berriro jaikitzea

Ez naiz itzuliko atzera
Ni naiz bidean jarraitzen duena
Hutsa ez da etsai bat
Egiten ari den espazioa da
Ni berriro sortzeko
Beldurrak dardarka badu ere
Nik ez dut amore emanen
Zubiaren erdian
Argira noa