De Verdwenen Karavaan

A Caravana Perdida

De Verdwenen Karavaan

Eu dormia no escuro profundo, no meio da noiteIk sliep in 't diepe duister, in 't midden van de nacht
Alguém estava no meu quarto e disse 'você é esperado'Stond iemand in m'n kamer en zei 'je wordt verwacht'
A caravana está pronta, levanta e se veste logoDe karavaan staat klaar, kom op en kleed je gauw
Estamos te esperando, sim, ainda tem lugar pra vocêWe staan op jou te wachten, ja d'er is nog plaats voor jou

E quando saí de casa, vi um grupo paradoEn toen ik uit m'n huis ging zag ik een groepje staan
Reconheci seus rostos e sabia o nome de cada umHerkende hun gezichten en wist nog ieders naam
Eram velhos amigos que eu nunca mais encontreiHet waren oude vrienden die ik nooit meer had ontmoet
E também minhas amigas de infância estavam esperando na calçadaEn ook m'n jeugdvriendinnen stonden wachtend op de stoep

Alguém fez um sinal e partimos entãoIemand gaf een teken en wij vertrokken toen
O ar gelado cortava meu casaco de algodão leveDe vrieslucht sneed bijtend door m'n jas van licht katoen
Não havia ninguém nas ruas, não se ouvia som algumGeen mens was in de straten, er klonk nergens geluid
Flocos brancos caíam, apagando nossas pegadasWitte vlokken vielen, veegden onze sporen uit

E logo a cidade ficou bem longe de nósEn weldra lag de stad al heel ver achter ons
Seguimos em silêncio ao lado de vagões paradosWe liepen zwijgend verder langs stilstaande wagons
E mais adiante pelos campos, a caravana seguiaEn verder langs de velden trok de karavaan
Os ponteiros da torre permaneciam paradosDe wijzers op de toren bleven onveranderd staan

Uma criança que não conseguia dormir nos viu naquela noiteEen kind dat niet kon slapen heeft ons die nacht gezien
E como a neve caía suavemente sobre nossos ombrosEn hoe op onze schouders de sneeuw zacht nederviel
E como minhas amigas de infância, como irmãs, bem próximasEn hoe m'n jeugdvriendinnen als zusters dicht bijeen
Liam minhas cartas de amor, deixando-as cair na neveM'n liefdesbrieven lazen, lieten vallen in de sneeuw

Eu olhei para seus rostos, observei de pertoIk keek naar hun gezichten, bekeek ze van dichtbij
Pareciam suaves e tranquilos, sorriam para mimZe leken zacht en rustig, glimlachten tegen mij
Sem tristeza, sem cansaço, o frio não as incomodavaGeen droefheid, geen vermoeidheid, de kou deerde hen niet
Caminhavam sem hesitar para uma terra desconhecidaZe liepen zonder aarzelen naar een onbekend gebied

E de repente fiquei ansioso, sem saber o porquêEn plotseling werd ik angstig, al wist ik niet waarom
E bem quando eu queria perguntar se podia ficar com elasEn net toen ik wou vragen of ik bij hen blijven kon
Elas me deixaram para trás, desaparecendo uma a umaLieten ze me achter, verdwenen één na één
Nenhuma palavra foi dita, mas alguém balançou a cabeça em negativaEr werd geen woord gesproken, maar iemand knikte zacht van neen

Minha amada veio me acordar, disse 'você dormia tão profundo'M'n liefste kwam mij wekken, ze zei 'je sliep zo diep'
Quis contar meu sonho, mas não encontrei as palavrasIk wou m'n droom vertellen, ik vond de woorden niet
Juntei minhas mãos diante do meu rostoIk vouwde m'n handen voor m'n gelaat
E chorei suave e amargamente, pela caravana perdidaEn weende zacht en bitter, om de verdwenen karavaan