HiçBirÞey - Dev Bir Çiçek

Nada - Uma Grande Flor

HiçBirÞey - Dev Bir Çiçek

NadaHiçBirÞey

Nada, no país do nada, nada é tudoHiçbirþey ülkesinde, hiçbirþey herþeymiþ
Tudo é nada, nada, tudo é nadaHerþey hiçbirþey hiçbirþey, herþey hiçbirþey

Amores, amizades, camaradagem, nada, nadaAþklar dostluklar arkadaþlýk, hiçbirþey hiçbirþey
Montanhas, rios, árvores, nada, nadaDaðlar nehirler aðaçlar, hiçbirþeymiþ, hiçbirþey

Momentos, futuros, imagens, nada, nadaAnýlar, yarýnlar, görüntüler hiçbirþey hiçbirþey
Nada é tudo, tudo é nada, tudo é nadaHiçbirþey herþey herþeymiþ, herþey hiçbirþey

--------

Uma Grande FlorDev Bir Çiçek

Um vazio sem fim, sem agitação, silencioso, escuro e sedentoSonsuz bir yokluk, kýpýrtýsýz, sessiz alabildiðine, karanlýk susuz
sem ar, um nada, é isso. Em tempos que não existem, em umhavasýz, hiçbirþeysiz yokluk iþte. Olmayan zamanlarýn, olmayan bir
lugar que não existe, pela primeira vez se agitou, um par de lábios, um par de olhos, um par de mãosyerinde ilk kez kýpýrdadý, bir çift dudak, bir çift göz, bir çift el
E as sementes da primeira existência foram lançadas no meio do nada.ve ilk varlýðýn tohumlarý atýldý yokluðun ortasýna.
E uma flor cresceu, sem cor, sem cheiro, sem espinhos, sem folhas, apenasVe bir çiçek büyüdü, renksiz, kokusuz, dikensiz, yapraksýz, yalnýzca
uma flor e cresceu sem querer nada, sedenta, sem ar, sem luz,bir çiçek ve büyüdü hiçbirþey istemeyerek, susuz, havasýz, ýþýksýz,
sendo sem terra, cresceu, cresceu, cresceu, superou todatopraksýz büyüdü, büyüdü, büyüdü, düþüncelere sýðabilen bütün
grandeza que podia conter pensamentos e alcançou a verdade de toda beleza. Pediu água,büyüklükleri aþtý ve bütün güzelliklerin gerçeðine ulaþtý. Su istedi,
pediu terra, pediu ar, pediu luz. Insetos, outras flores,toprak istedi, hava istedi, ýþýk istedi. Böcekler, baþka çiçekler,
belzas e mais do que tudo, um ser que pudesse sentir seu cheiro, uma alma, uma alma que visse sua beleza,güzellikler ve en çok onu koklayabilecek insan, bir can istedi,
apenas uma alma e com esse desejosevgisini güzelliðini görecek bir can, yalnýzca bir can ve bu arzuyla
queimou e incendiou sem parar. Aquecia, aquecia, incendiava. Folhas grandes avermelhadasyanýp tutuþtu durmadan. Isýndý, ýsýndý tutuþtu. Kýzarmýþ dev yapraklar
se contorceram com a felicidade de um caloroso nascimento e explodiram como milhões de vulcões.sýcacýk bir doðumun mutluluðuyla kývrýldý ve milyonlarca yanardaðý gibi
Se espalhou, despedaçou-se no meio do nada. E agora, ao ver,patladý. Daðýldý, paramparça yokluðun ortasýna. Ve þimdi görünce,
que suas próprias partículas, formadas apenas de amor, secaram pela falta de amor,yalnýzca sevgiden oluþan kendi parçacýklarýnýn sevgisizlikten
se tornaram inimigas, aquela grande flor chora, chora,kuruduklarýný, birbirine düþman olduklarýný, o dev çiçek aðlýyor, aðlýyor,
espera o dia em que vai sorrir, espera, espera, espera...güleceði günü bekkliyor, bekliyor, bekliyor...