Jacobus Theodorus

Jacobus Teodoro

Jacobus Theodorus

Ele vive apenas dez dias porque se engasga no travesseiroHij leeft maar tien dagen omdat hij stikt in zijn kussen
Jacobus Teodoro não era desejadoJacobus Theodorus was niet gewenst
Assim que Martha percebe que está grávida dele, tenta de tudo para se livrar dissoZodra Martha merkt dat ze zwanger van hem is probeert ze alles om er vanaf te komen
Quando seu marido trabalha no campo e as crianças estão fora ou na escola, ela frequentemente se joga da escada. Todos os dias, ela pedala por caminhos esburacados. Não acontece muito mais do que ela torcer um pé e ficar cheia de roxosWanneer haar man op het land werkt en de kinderen buiten of op school zijn laat ze zich regelmatig van de trap vallen. Dagelijks fietst ze over hobbelige wegen. Er gebeurt niet veel meer dan dat ze een voet verstuikt en onder de blauwe plekken komt te zitten
Seu marido finge que não percebe. Ela sabe que ele sabe o que ela está fazendoHaar man doet alsof hij niets merkt. Ze weet dat hij weet waar ze mee bezig is
Eles não falam sobre issoZe spreken er niet over
Quando ele sai para o campo de manhã, diz 'até a tarde' sem olhar para elaAls hij 's ochtends het land op gaat, zegt hij 'tot vanmiddag' zonder haar aan te kijken
Depois de quatro meses, ela desiste. Sua barriga cresce. Com desgosto, sente a vida. Quando as crianças perguntam o que há, ela explodeNa vier maanden geeft ze het op. Haar buik groeit. Met weerzin voelt ze het leven. Als de kinderen vragen wat er is, valt ze uit
No oitavo mês, o avô morreIn de achtste maand sterft grootvader
Uma boca a menos, mas não faz muita diferença, porque ele já quase não comia maisEen mond minder, maar het maakt niet veel uit, want hij at toch al haast niks meer
Jacobus Teodoro nasce em abrilJacobus Theodorus wordt geboren in april
Ele está no berço de madeira ao lado da cama delaHij ligt in de houten wieg naast haar bed
Ele chora muito. Ela o coloca no peito toda vez para se livrar do grito. Além disso, ela mal o observaHij huilt veel. Ze legt hem iedere keer weer aan haar borst om van het geschreeuw af te zijn. Verder bekijkt ze hem nauwelijks
No décimo dia após o parto, ela está na cozinha. Depois de algumas horas, percebe que ele não está mais gritando. Ela sobe e vê a criança de bruços. A cabeça dele no travesseiro. Ela sabe na horaDe tiende dag na de bevalling is ze bezig in de keuken. Na een paar uur valt het haar op dat hij niet meer schreeuwt. Ze loopt naar boven en ziet het kind op zijn buik liggen. Z'n hoofd in het kussen. Ze weet het meteen
Seu marido vem do campo. 'Ele se engasgou no travesseiro', diz elaHaar man komt van het land. "Hij is gestikt in zijn kussen", zegt ze
O homem não a olha. Então, de repente, ele levanta a cabeça. O olhar dele a atinge como um raio. Ela vacilaDe man kijkt haar niet aan. Dan, ineens heft hij zijn hoofd op. Zijn blik treft haar als een bliksem. Ze wankelt
'Eu fiz isso', grita ela, 'Eu'"Ik heb het gedaan", schreeuwt ze, "Ik"
O homem faz um caixão pequeno e o leva em seu ombro direitoDe man timmert een kleine kist en draagt het weg op zijn rechterschouder
Ele o enterra ao lado do avôHij begraaft het naast de grootvader
Martha vai para a cama. Dois dias e duas noites ela não diz nada. Na terceira noite, os outros acordam com o barulho. Ela está embaixo da escadaMartha gaat in bed liggen. Twee dagen en twee nachten zegt ze niets. De derde nacht worden de anderen wakker van het lawaai. Ze ligt onder aan de trap
Seu marido pergunta se ela se machucou. Ela diz 'não' e volta para a camaHaar man vraagt of ze zich bezeerd heeft. Ze zegt "nee" en gaat weer naar bed
Isso se repete por uma semana todas as noites. Ninguém dorme. Todos estão atentosDit herhaalt zich een week lang iedere nacht. Niemand slaapt. Iedereen let op
Mas, mesmo assim, ela sempre consegue enganar os outrosMaar toch, telkens is ze de anderen te slim af
O médico é chamado. Ela acena com a cabeça a cada palavra que ele diz. Com os braços cruzados sobre o peito, ela balança suavemente de um lado para o outro. Ela se deixa levar docilmente. O médico não sabe quando ela voltará. Também na instituição, diz ele, não podem deixá-la sozinha por um momentoDe dokter wordt gehaald. Ze knikt bij ieder woord dat hij zegt. Met haar armen gekruist over haar borst wiegt ze zachtjes heen en weer. Ze laat zich gedwee meenemen. De dokter weet niet wanneer ze terugkomt. Ook in de inrichting, zegt hij, kunnen ze haar geen moment alleen laten