Αν θυμάμαι καλά

Αν θυμάμαι καλάAn thymámai kalá
στην αρχή όλο γέλαγεςstin archí ólo gélagas
και τις ώρες σου πέρναγεςkai tis óres sou pérnagas
στη δική μου αγκαλιάstin dikí mou agkaliá

Ύστερα ξαφνικάYstéra xafniká
όλα γύρω σου φταίγανεóla gýro sou ftaígane
και οι φίλοι σου λέγανεkai i filoi sou légane
πως δεν είσαι καλάpos den eísai kalá

Τι με κοιτάζεις πάλιTi me koitázis páli
μ’ αυτό το άδειο βλέμμαm’ aftó to ádeio vlémma
ξέρω δεν αγαπάς κανέναxéro den agapás kanéna
κι η μόνη απορίαki i móno aporía
που έχω στη ζωή μουpou écho sti zoí mou
είναι ποιος θ’ αγαπήσει εμέναeínai poios th’ agapísei eména

Αν θυμάμαι καλάAn thymámai kalá
σε κρατούσα και έλιωνα,se kratoúsa kai éliona
τη ζωή μου την έδιναti zoí mou tin édina
να σε δω να γελάς.na se do na gelás

Κι εντελώς ξαφνικάKi entelós xafniká
ένα απόγευμα χάθηκεςéna apógeyma cháthikes
και στη θέση σου άφησεςkai sti thési sou áfises
μία άδεια καρδιάmía ádeia kardiá

Τι με κοιτάζεις πάλιTi me koitázis páli
μ’ αυτό το άδειο βλέμμαm’ aftó to ádeio vlémma
ξέρω δεν αγαπάς κανέναxéro den agapás kanéna
κι η μόνη απορίαki i móno aporía
που έχω στη ζωή μουpou écho sti zoí mou
είναι ποιος θ’ αγαπήσει εμέναeínai poios th’ agapísei eména