Hin Helga Kvöl

A Morte de Helga

Hin Helga Kvöl

Niflheim treme, ecoando os cascos em somNiflheimur skelfur, skerandi hófa hljóð
Ruge sobre a tempestade agora, cravando no ossoGnæfir yfir þruman nú, inn að beini nýstir í
Cavalgando de novo, na grande batalhaRíður af stað, á ný, í heljargripinu
Renascido como um monstro dos céusFæddur á ný sem tröll af himnum ofan
Agora, por um longo inverno, o ódio atacaNú um langan vetur hatur herjar á
Agora a névoa encobreNú þokan hylur
Agora a névoa encobre a fogueiraNú þokan hylur bál
Agora a névoa encobreNú þokan hylur
Agora a névoa encobre a fogueiraNú þokan hylur bál

Vem agora, avante, ele morreu por seus pecadosKom nú, áfram gakk, hann dó fyrir syndir sínar
Cravado ali no coração, os deuses vigiam esta noiteHneit þar í hjartastað, guðirnir vaka í nótt

Sangra agora e afasta-seBlæðir nú og fælir frá
Agora a névoa é bela de se verNú er þokan fríð að sjá
Agora brilha na garganta do lobo que o esperaNú skín í vargsins rauða kok er bíður hann
Os deuses cavalgam pela galáxia do invernoÆsir ríða endilanga vetrarbraut

Agora a terra queima, o rebanho ardeNú logar jörð, brennur hjörð
Fogo do inferno, lagos de lava, Krafla sangrandoVítiseldar, lakagígar, krafla blæðandi
O branco deus, agora caiuHinn hvíti ás, nú fallinn er
O lobo devora o sol e as estrelas morrem esta noiteÚlfur gleypir sól og stjörnur deyja í nótt