As que nunca cantaron

Mandáronnos a salvación
En carabelas con ecos das súas cancións
Mandáronnos unha misión
De pel de coiro e caricias de latón

Fixemos onírica a deriva
Escribímoslles unha oda á dor

Berran os que querían calar
Cantan os que nunca cantaron
Bailan os que non poden máis-e
Cantan os que querían cantar
Berran os que sempre berraron
Bailan os que rompen co chan-e

Aialelalelalé, aialelalelalé
Aialelalelalelá, aialelalelalelá

Estaba escrito
Estaba escrito
Estaba escrito
Estaba escrito

Estaba escrito
Estaba escrito
Estaba escrito
Estaba escrito

Estaba escrito (aialelalelalé)
Estaba escrito (aialelalelalé)
Estaba escrito (aialelalelalelá)
Estaba escrito (aialelalelalelá)

O son que nós traemos
Non nos chegou das estrelas
Chegounos das voces, madre
Das que esculpen a pedra
Das que esculpen a pedra

Chegáronnos, madre
Chegáronnos cheas
De verdade
E sen pena

Berran os que querían calar
Cantan os que nunca cantaron
Bailan os que non poden máis-e
Cantan os que querían cantar
Berran os que sempre berraron
Bailan os que rompen co chan-e

Berran os que querían calar
Cantan os que nunca cantaron
Bailan os que non poden máis-e
Cantan os que querían cantar
Berran os que sempre berraron
Bailan os que rompen co chan-e

Aialelalelalé, aialelalelalé
Aialelalelalé, aialelalelalé
Aialelalelalé, aialelalelalé
Aialelalelalelá, aialelalelalelá

Aialelalelalelá, aialelalelá