ย้าย่ายะ (yayaya)

ตั้งแต่เธอเดินออกไปจากฉันไปtàng tɛ̀ɛ thəə dəən àawk bpai jàak chán bpai
ตั้งแต่ตอนนั้นหัวใจก็อ่อนล้าtàng tɛ̀ɛ tɔɔn nán hǔa jai gɔ̀ ɔ̀n láa
ผ่านมาผ่านไปกี่วันกี่คืนก็เหมือนเดิมphàan maa phàan bpai kìi wan kìi khuen gɔ̀ mʉ̌an dɯ̄m

ยังคิดถึงเรื่องราวเดิมเดิมที่พ้นผ่านyang khít thʉ̌ng rʉ̂ang ráo dɯ̄m dɯ̄m thîi phón phàan
ไปที่ไหนก็มีภาพเธออยู่ตรงนั้นbpai thîi nǎi gɔ̀ mii phâap thəə yùu trong nán
ตรงที่ฉันและเธอเคยนั่งด้วยกันเมื่อวันก่อนtrong thîi chán lɛ́ thəə khə̄n nàng dūay kan mʉ̂a wan kɔ̀ɔn

รู้ก็รู้ว่าเธอมีเขาrúu gɔ̀ rúu wâa thəə mii khǎo
ก็รู้ว่าเรื่องของเรามันคงกลับมาไม่ได้gɔ̀ rúu wâa rʉ̂ang kɔ̌ng rao man khɔng klàp maa mâi dāi

ในวันที่ไม่มีเธอโลกช่างดูว่างเปล่าnai wan thîi mài mii thəə lók châang duu wâang plàao
ในคืนที่มันเงียบเหงาฉันก็คิดถึงเธอnai khuen thîi man ngîap ngɛ̀o chán gɔ̀ khít thʉ̌ng thəə
ก็ไม่รู้ทำไมต้องคิดทั้งที่เขาไปมีชีวิตใหม่gɔ̀ mài rúu tham mai tɔ̂ng khít thâng thîi khǎo bpai mii chīwit mài
และใจฉันควรเข้มแข็งได้แล้วlɛ́ jái chán khwān khêm khɛ̌ng dâi lɛ́o

แต่วันเวลาผ่านไปนานเท่าไรยังเจ็บtɛ̀ɛ wan welaa phàan bpai nān thâo rái yang jèp
เฝ้านึกถึงวันดีดีที่ผ่านมาเนิ่นนานfào nʉ́k thʉ̌ng wan dii dii thîi phàan maa nɯ̄n nān
อยากจะย้อนให้เธอกลับมากลับมาหาคนเดิมคนนี้yàak jà yɔ̂n hâi thəə klàp maa klàp maa hā khon dɯ̄m khon
เพราะในวันที่ฉันนั้นไม่มีเธอมันอยู่ไม่ไหวจริงจริงphrɔ́ nai wan thîi chán nán mài mii thəə man yùu mài wái jing jing

อยู่ไม่ไหว อยู่ไม่ไหว เฮ้ย อยู่ไม่ไหว อ้าวyùu mài wái yùu mài wái hěi yùu mài wái ào
บ้านนี้มันน่ากลัว กลัวกลัวกลัว อร๊ายbâan nîi man nâa klua klua klua àrái
กูไม่อยากอยู่ กูไม่อยากอยู่ กูไม่อยากอยู่ที่นี่gū mài yàak yùu gū mài yàak yùu gū mài yàak yùu thîi n
ที่ไหนที่นั่น ที่รักหรือเปล่าจ๊ะ จุ๊บจุ๊บthîi nǎi thîi nân thîi rák rʉ̄ bplàao jà jùb jùb

คุณผู้ชมคุณชาคริตครับ คุณชาคริตครับkhun phûu chôm khun chā khrit khráp khun chā khrit khráp
เชฟมาแล้วครับ คุณชาคริตครับchêf maa lɛ́o khráp khun chā khrit khráp
ผมไม่รู้ ผมไม่รู้ ผมไม่รู้ ผมไม่รู้phǒm mài rúu phǒm mài rúu phǒm mài rúu phǒm mài r

รู้ก็รู้ว่าเธอมีเขาrúu gɔ̀ rúu wâa thəə mii khǎo
ก็รู้ว่าเรื่องของเรามันคงกลับมาไม่ได้gɔ̀ rúu wâa rʉ̂ang kɔ̌ng rao man khɔng klàp maa mâi dāi

ในวันที่ไม่มีเธอโลกช่างดูว่างเปล่าnai wan thîi mài mii thəə lók châang duu wâang plàao
ในคืนที่มันเงียบเหงาฉันก็คิดถึงเธอnai khuen thîi man ngîap ngɛ̀o chán gɔ̀ khít thʉ̌ng thəə
ก็ไม่รู้ทำไมต้องคิดทั้งที่เขาไปมีชีวิตใหม่gɔ̀ mài rúu tham mai tɔ̂ng khít thâng thîi khǎo bpai mii chīwit mài
และใจฉันควรเข้มแข็งได้แล้วlɛ́ jái chán khwān khêm khɛ̌ng dâi lɛ́o

แต่วันเวลาผ่านไปนานเท่าไรยังเจ็บtɛ̀ɛ wan welaa phàan bpai nān thâo rái yang jèp
เฝ้านึกถึงวันดีดีที่ผ่านมาเนิ่นนานfào nʉ́k thʉ̌ng wan dii dii thîi phàan maa nɯ̄n nān
อยากจะย้อนให้เธอกลับมากลับมาหาคนเดิมคนนี้yàak jà yɔ̂n hâi thəə klàp maa klàp maa hā khon dɯ̄m khon
เพราะในวันที่ฉันนั้นไม่มีเธอมันอยู่ไม่ไหวจริงจริงphrɔ́ nai wan thîi chán nán mài mii thəə man yùu mài wái jing jing

กูไม่อยากอยู่ กูไม่อยากอยู่ กูไม่อยากยู่gū mài yàak yùu gū mài yàak yùu gū mài yàak yùu
กูไม่อยากหยู กูไม่อยากยุ กูไม่อยากแยะgū mài yàak hǔu gū mài yàak yù gū mài yàak yà
กูไม่แย แยะ ยะ ยะ ยะ ยะ ยะ ยากgū mài yà yà yà yà yà yà yà

ยะ ยะ ยะ ยะ เย้ ยะ ยะ ยะ ยะ ย้าyà yà yà yà yê yà yà yà yà yâ
ยะ ยะ ยะ ยะ โย้ เย้ ยะ ยะ ยะ ยะ เย้ เย้ ย้าyà yà yà yà yō yê yà yà yà yà yê yê yâ
ยะ ยะ โย้ ยะ ยะ ย่า ยะ ยะ ยะ ยะ โย้yà yà yō yà yà yà yà yà yà yà yō
ย้า ย่า ยะ โย้ เย้ (มันอยู่ไม่ไหวจริงจริง)yâ yà yà yō yê (man yùu mài wái jing jing)