Wijlen Wij

Nós que Já Fomos

Wijlen Wij

Quem agora se lembra dos nossos pecados meio apagados?Wie herinnert ons nu aan onze half vervaagde zonden?
Com os olhos bem abertos, nunca mais vamos dormirMet ogen wijd geopend, zullen we de slaap nooit meer vatten
As sombras nunca mais nos deixarãoDe schimmen zullen ons nimmer meer verlaten
Em silêncio, elas estão sangrando de novo, nossas velhas e profundas feridasIn stilte zijn ze weer aan 't bloeden, onze oude en diepe wonden

Nossa felicidade durou pouco; muitas noites escurasOns geluk was van korte duur; menige zwarte nacht
Passamos aqui sob uma cruz tristeHebben we hier doorgebracht onder een treurige kruis
Na ausência de vida, finalmente nos sentimos em casaIn de afwezigheid van leven voelden wij ons eindelijk thuis
Que Deus nos ajude, agora que o velho inferno nos espera de novo!God sta ons toch bij, nu de oude hel weer op ons wacht!

Nós que já fomos, amaldiçoados em nossa existênciaWijlen wij, vervloekt in ons bestaan
Tenha pena de nós que murchamos sozinhosHeb meelij met ons die eenzaam verkwijnen
Palavras amargas de auto-ódio vagando, enquanto nossos corpos se desfazemBittere woorden van zelfhaat mijmerend, terwijl onze lichamen vergaan

Nós que já fomos, até amaldiçoados em nossa morteWijlen wij, zelfs vervloekt in onze dood
Deixe-nos abraçar a escuridão enquanto o nada nos consomeLaat ons de duisternis omhelzen terwijl het niets ons verslindt
Juramos por nossas almas corrompidas: nunca quisemos outra coisa...We zweren het op onze verdorven ziel: iets anders hebben we nooit gewild...