Beniamin

Beniamin

Beniamin

Vestia uma camisa preta, tinha os olhos cheios de lágrimas, e se chamava BeniaminNosił czarną koszulę, miał oczy pełne łez, a na imię Beniamin
Não havia lugares onde ele não quisesse estarNie było takich miejsc w których nie chciał by być
Chorava com a chuva e a noite, enquanto buscava suas estrelas, perguntava sempre a mesma coisa:Płakał z deszczem i nocą, gdy szukał swoich gwiazd, pytał wciąż o to samo:
Quando vai acabar esse caminho e onde...Kiedy skończy się taka droga i gdzie...

Onde está minha casa, casa, casa...Gdzie jest mój dom, dom, dom...

O verão explodiu em amor e corriam a partir daqui como cavalos brancos e loucosLato wybuchło miłością i biegli odtąd jak białe, szalone konie
Mas as forças iam se esgotando no caminho pela névoaLecz siły coraz mniej mieli w drodze we mgle
E então foram juntos procurar novas estrelasA potem poszli już razem szukać nowych gwiazd
Perguntavam de novo a mesma coisaPytali znów o to samo
Quando vai acabar esse caminho e onde...Kiedy skończy się taka droga i gdzie...

Onde está nossa casa, casa, casa...Gdzie jest nasz dom, dom, dom...