Μέρες αιώνες (méres aiónes)

Και να που έγινε εκείνο που φοβόμουναKai na pou egine ekeinon pou fovomouna
όταν τις πρώτες ώρες πάγωνα και ίδρωναotan tis protes ores pagona kai idrona
όταν χωρίς εσένα αγάπη μου κοιμόμουναotan choris esena agapi mou koimouna
και πώς να συνηθίσω αυτόν τον χωρισμόkai pos na sinithiso afton ton chorismo

Και να που ο χρόνος δεν σε πήρε από μέναKai na pou o chronos den se pire apo mena
απ΄το μυαλό μου τη ψυχή θα ήταν ψέμαap' to myalo mou ti psychi tha itan psema
τώρα γελάω όπου βρεθώ απελπισμέναtora gelao opou vretho apelpismena
μόνο και μόνο για να σου το πούν εσέναmono kai mono gia na sou to poun esena

Οι μέρες τώρα μοιάζουνε αιώνεςOi meres tora miasoune aiones
ίδια τα καλοκαίρια κι οι χειμώνεςidia ta kalokairia ki oi chimones
που μόνη δεν μπορώ εγώ να ζήσωpou moni den boro ego na ziso
φοβάμαι δεν θ' αντέξω θα λυγίσωfovame den th' antexo tha lygiso
δε παν΄ να λένε όλοι για ζωές και θαύματαde pan' na lene oloi gia zoes kai thavmata
για μένα τώρα είναι δύσκολα τα πράγματαgia mena tora einai diskola ta pragmata

Πόσο μου λείπει να' ξερες η αγκαλιά σουPoso mou leipei na' xeres i agkalia sou
το κάθε βλέμμα σου το κάθε άγγιγμά σουto kathe vlema sou to kathe angigma sou
και βασανίζομαι μεσ΄τις φαντασιώσειςkai vasanizome mes' tis fantasioseis
όσο κι αν ξέρω πως σημάδι δεν θα δώσειςoso ki an xero pos simadi den tha dosis

Οι μέρες τώρα μοιάζουνε αιώνεςOi meres tora miasoune aiones
ίδια τα καλοκαίρια κι οι χειμώνεςidia ta kalokairia ki oi chimones
που μόνη δεν μπορώ εγώ να ζήσωpou moni den boro ego na ziso
φοβάμαι δεν θ' αντέξω θα λυγίσωfovame den th' antexo tha lygiso
δε παν' να λένε όλοι για ζωές και θαύματαde pan' na lene oloi gia zoes kai thavmata
για μένα τώρα είναι δύσκολα τα πράγματαgia mena tora einai diskola ta pragmata

Και να που έγινε εκείνο που φοβόμουναKai na pou egine ekeinon pou fovomouna